Decreet Demesmaeker
Twee weken geleden keurde het Vlaams Parlement het grond- en pandendecreet goed, inclusief het luik ‘wonen in eigen streek’. Dit luik is integraal gebaseerd op het ‘decreet Demesmaeker’, genoemd naar de fiere auteur ervan, onze Vlaams-Brabantse lijsttrekker Mark Demesmaeker.
Bloed, zweet en tranen heeft dit ons gekost. De N-VA heeft als kleine regeringspartij veel in de weegschaal gelegd om dit punt binnen te halen. En toch is het gelukt, zelfs al zitten we al zes maanden niet meer in de Vlaamse Regering.
Waarover gaat het?
Wel, het is eerder eenvoudig. Gemeenten met een hoge migratiedruk en hoge bouwgrondprijzen, moeten hun woonuitbreidingsgebieden, wanneer ze worden aangesneden, voorbehouden voor mensen die een voldoende band met de gemeente hebben. Concreet gaat het dan om volgende criteria:
1° gedurende ten minste zes jaar onafgebroken woonachtig zijn geweest in de gemeente of in een aangrenzende gemeente, op voorwaarde dat deze eveneens voorkomt op de lijst;
2° op de datum van de overdracht werkzaamheden verrichten in de gemeente, voor zover deze werkzaamheden gemiddeld ten minste een halve werkweek in beslag nemen;
3° op grond van een zwaarwichtige en langdurige omstandigheid een maatschappelijke, familiale, sociale of economische band met de gemeente hebben opgebouwd.
Een provinciale beoordelingscommissie beslist hier finaal over. In se gaat het om 67 gemeenten waaronder Antwerpen, Gent en Leuven.
Ik gaf meer toelichting op het ROB nieuws van vorige vrijdag. Hier te bekijken.
Tweedekeus trekpaard
Een op en top sociale maatregel dus. Toch kon klein links het niet laten om uit te halen naar Mark. Zo noemde kameraad Pauli, Mark in een editoriaal ‘een tweedekeus Vlaams-Brabants trekpaard (een ondersoort die alleen van stal komt met oogkleppen op)’.
Ik kan enkel vaststellen dat er van de 124 Vlaamse parlementsleden, slechts een handvol zijn die een belangrijk eigen decreet hebben binnengehaald. Gesteund en gestemd, ook door de socialisten. Met andere woorden, als Mark ‘tweedekeus’ is, wat is de rest dan?
Alleen al daarom zeg ik: lang leve de tweekeus trekpaarden!



De vooruitzichten zijn positief. Machtsdeelname ligt binnen handbereik. Voor een anti-establishmentpartij als de onze is dit echter allesbehalve evident. Toch vind ik dat we het moeten overwegen. De N-VA mag geen schrik hebben van haar eigen schaduw. In tegenstelling tot het Belgische beleidsniveau is het Vlaamse onze natuurlijke habitat, en dus ook de Vlaamse uitvoerende macht. Maar dan wel op voorwaarde dat we voor één keer bij de regeringsonderhandelingen onze eigen galg al niet timmeren. Géén onrealiseerbare communautaire eisen in het Vlaams Regeerakkoord. Wél een zelfbewuste Vlaamse Regering die niet met zich laat sollen en ferm tegen de schenen van de federale stiefmoeder durft schoppen. Eentje die ‘Neen, neen en nog eens neen!’ durft zeggen.
;-)