“… En toen heb ik mijn moeder vermoord …” Misschien ken je ook zo’n sex- of emozinnetje dat je er in ‘n gesprek tussenflanst om te zien of men nog wel luistert. Erger is ergernis. En in de politiek al helemaal. Luisteren naar een collega, ho maar, laat staan naar iemand van een andere partij.

Tijdens Villa Politica ziet Vlaanderen de parlementaire desinteresse voor elkaar van het scherm druipen. Het onbegrip hiervoor loopt wekelijks mijn mailbox binnen:”Als jullie al niet naar elkaar luisteren als de camera’s draaien, hoe kunnen jullie dan in hemelsnaam dit land goed besturen?”.

En het wordt er niet beter op. Door de toenemende hyperconnectiviteit worden onze parlementen bevolkt door overstresste Duracelkonijnen. iPolitici, noem ik ze smalend: linkeroor aan de iPhone, rechteroog op de iPad, maar oh zo smart & smooth.

Het Vlaams Parlement stelt sinds kort twee iPads per parlementslid ter beschikking. De plenaire vergadering lijkt sindsdien meer op een LAN-party dan op een ‘tempel van democratie’. Toen parlementsvoorzitter Peumans wou ingrijpen, stuitte hij op een njet van Sp.a die hem verweet meer bomen te willen kappen…

Uit Brits onderzoek blijkt dat 37% van de volwassen smartphonegebruikers zich ‘erg verslaafd’ noemt. Wel, bij Belgische ministers is dit 100%, bij topcabinetards 90% en bij parlementsleden 80%. Ministers die terwijl ze parlementair ondervraagd worden mailen, sms’en of zelfs luidruchtig bellen? Alles moet blijkbaar kunnen. Maar ook tijdens vergaderingen en gewone gesprekken zijn telefoonpersoon X, Y en Z echt wel interessanter.

In het boek “Sleeping with Your Smartphone” argumenteert Leslie Perlow dat de enige weg om deze gewoonte te breken loopt via collectief handelen. Ze vertelt hoe één van ‘s werelds hardst werkende organisaties, de Boston Consulting Group, beter met hyperconnectiviteit leerde omgaan. Het bedrijf verplichtte haar werknemers om tijdens bepaalde periodes off-line te zijn. Veel macho consultants lachten eerst met deze nieuwe bedrijfsregel —want enkel pussies zetten hun smartphone af, toch? - Uiteindelijk leidde deze richtlijn tot een hogere productiviteit en minder burnouts.

Kortom, het parlement moet collectief beslissen: of we gaan soms off-line en beginnen terug te luisteren naar elkaar of we worden volledig iDoof en iStom.