Belgische financieringswet: de mythe doorprikt

Men kan tegenwoordig geen politiek interview meer beluisteren of lezen of daar heb je het fabeltje van de ‘oneerlijke’ bijzondere financieringswet: ‘De Belgische staat zit structureel in geldnood want er vloeit te veel geld naar de deelstaten’. Afgelopen weekend was het weer van dattum, zowel Caroline Gennez in Knack als Marianne Thyssen op Kanaal Z verkondigden deze onzin. Gennez vond het aanpassen van de BFW zelfs de énige prioriteit inzake staatshervorming. Het arbeidsmarktbeleid kan plots nog even wachten voor de socialisten.  

Nochthans hebben Bart De Wever en Jan Jambon deze mythe ferm doorprikt. Het is niet de bijzondere financieringswet die de oorzaak is van alle kwaad, het is het onorthodoxe begrotingsbeleid van de opeenvolgende Belgische Verhofstadt-regeringen. Een heilloos pad dat Leterme nu lustig bewandelt, ondanks de snoeiharde CD&V-kritiek van de afgelopen jaren. ‘Als ik mijn broek afsteek, kan ik ze beter tot onder de enkels afsteken’, moet hij gedacht hebben. Ben ik blij dat ik er uiteindelijk toch niet op gestemd heb…

Elke Vlaming weet dat een begroting pas structureel gezond kan worden als er gewerkt wordt aan meer inkomsten (meer mensen aan het werk en/of iedereen langer aan de slag + een betere inning van de belastingen) en minder uitgaven (overbodige uitgaven schrappen + ontvetting van de staat = minder ambtenaren). Maar op geen van deze structurele hulplijnen valt een doorbraak te verwachten wegens, hoe kan het ook anders, communautaire onenigheid.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s