Obama is een Bounty: bruin van buiten, wit van binnen

Bart De Wever schrijft al enige tijd columns voor De Morgen. Vriend en vijand erkennen dat Bart één van de beste pennen van de Wetstraat heeft, ja, misschien wel van heel Vlaanderen.

Voor onderstaande column heb ik, als migratie- en inburgeringsexpert van de partij, enkele ideeën mogen aanreiken. Hij heeft er een aantal van opgepikt en ze gevat gebundeld in volgende column.

 

De Morgen 24 november 2008 
Van buiten bruin, van binnen wit?
|<< << 9 van 10 >> >>|
Van buiten bruin, van binnen wit?Bart De Wever

dient de Gentse socioloog Orhan Agirdag van repliek.

Bart De Wever is voorzitter van de N-VA.

De jongste dagen woedde op deze pagina’s een felle discussie over de (on)mogelijkheid van een Vlaamse, Belgische of Europese Obama. Bart De Wever benadrukt het verschil tussen Amerika en België.

Op de website van The Onion, een Amerikaanse fake news-organisatie die op satirische wijze de actualiteit verslaat, staat een hilarische videoclip van een nieuwsuitzending over het probleem van de fanatieke Obama-aanhangers die niet weten hoe ze hun leven weer moeten opnemen na de overwinning van hun idool. Zoals de kuddes slenterende zombies uit Night of the Living Death stappen ze wezenloos door de straten, niet langer vermogend om niet-Obamagerelateerde prikkels op te nemen. Wie een kenner is van het zombiegenre weet dat het niet lang duurt vooraleer de hele wereld overspoeld wordt door de plaag. In Vlaanderen zie ik alvast de eerste symptomen opduiken.

Nauwelijks drie jaar geleden reageerde de linkerzijde hier geamuseerd tot enthousiast op het quasi racistische liedje ‘Weg met Amerika’ van Raymond van het Groenewoud. In deze krant legde de zanger uit dat voor hem de VS nu eenmaal staan voor machtsmisbruik, manipulatie, fundamentalisme en culturele armoede. Een overwinning van McCain had mensen die er zo over denken allicht alleen maar bevestigd in hun overtuiging. Nu dreigen ze echter, aangetast door het Obamavirus, volledig naar de andere kant door te slaan. In één klap zijn de VS totaal van aanschijn veranderd. Weg met het gemeesmuil van de Europese intellectueel over die domme Amerikanen met hun achterlijk geloof, hun beangstigende nationalisme en hun asociale samenleving. De witte puntmuts van het Amerikaanse imperialisme werd afgerukt en daaronder blijkt plots het aantrekkelijk gelaat te zitten van een gidsland dat Europa de weg wijst richting openheid en tolerantie. Het is nu wachten op het lied ‘Lang leve Amerika’ of ‘Weg met Europa’ als tune voor dit nieuwe sentiment.

Tot zolang moeten we het stellen met de opiniebijdragen die oproepen tot de queeste naar een Vlaamse Obama: de allochtoon die het zwaard van de verdraagzaamheid ook bij ons uit de rots kan trekken. Het voorlopige dieptepunt in deze werd wat mij betreft bereikt door de bijdrage waarin de Gentse socioloog Orhan Agirdag (DM 20/11) uitlegt dat een Vlaamse Obama volgens hem nog geen kans maakt omdat wij in tegenstelling tot de VS vasthouden aan het integratieparadigma. Los van het feit dat men de VS noch het programma van Obama inzake immigratie moet idealiseren, is het uiteraard zo dat de VS – als land waar inwijking (en genocide op de autochtone bevolking, doch dit terzijde) behoort tot de wezenskenmerken van zijn ontstaan – nieuwkomers ideologisch anders benaderen dan wij.

Assimilatie

De Europese natiestaten gaan veel meer uit van een historisch gegroeide etnoculturele identiteit die mag gelden als een primordiale autochtonie. Het idee dat inwijkelingen zich moeten aanpassen aan het burgerschap dat gekneed is door de aanwezige leidcultuur, is bijgevolg niet meer dan logisch en normaal. Het verschil tussen deze integratie en de door Agirdag verfoeide assimilatie is echter allesbehalve “microscopisch klein”. Assimilatie is overigens enkel een “schending van een essentieel mensenrecht” indien ze wordt opgelegd. Als eindproduct van een spontaan samenvloeien tussen inwijkelingen en autochtonen is het daarentegen de motor van een steeds verder lopende en positieve dynamiek van een zich voortdurend versterkende gemeenschap.

Dat het proces van integratie gevolgd door assimilatie bij de islamitische migranten van de jongste veertig jaar is gestokt en we bijgevolg na vier generaties nog altijd over allochtonen spreken, lijkt me precies de kern van ons probleem. Dat een universitaire vorser als Agirdag zelfs integratie maar legitiem vindt als ook de autochtonen zich aanpassen, is dan ook bepaald niet van een aard om optimistisch te worden. Net zo min als van het slachtofferdenken waarvan zijn bijdrage doorspekt is.

Verre van mij om te ontkennen dat er racisme bestaat, maar in de European Integration Index 2007 staat ons land inzake toegang tot de arbeidsmarkt op zes, inzake het kunnen verwerven van de nationaliteit op twee (helaas!) en inzake antidiscriminatie op negen. In Vlaanderen is het onderwijs in een andere taal trouwens helemaal niet verboden zoals Agirdag beweert, in tientallen scholen wordt vandaag het zogeheten onderwijs in eigen taal en cultuur georganiseerd. Natuurlijk, wie uitgaat van het onzinnige project om de allochtonen op één of andere fictieve basis samen te smeden tot een aparte gemeenschap met het Arabisch als fictieve bindtaal om dan vanuit die nieuw uitgevonden gemeenschap gelijkberechtiging te gaan eisen, zal allicht vinden dat we de verkeerde kant opgaan. Wie Obama als een icoon ziet voor deze veredelde apartheidspolitiek en onze allochtone politici smalend afdoet als een Bounty (van buiten bruin, van binnen wit), vergist zich echter deerlijk. Zowel qua afkomst als qua programma is Obama volgens de logica van Agirdag zelf zowat de ultieme Bounty. Meer nog, wie gelooft dat Obama nog maar kandidaat had kunnen zijn als hij een discours had gevoerd zoals dat van Agirdag of bijvoorbeeld getrouwd was geweest met een moslima die een hoofddoek draagt, heeft het mentale zombiestadium echt wel bereikt.

Wie gelooft dat Obama nog maar kandidaat had kunnen zijn als hij bijvoorbeeld getrouwd was geweest met een moslima die een hoofddoek draagt, heeft het mentale zombiestadium echt wel bereikt

© 2008 De Persgroep Publishing
Advertenties

Een gedachte over “Obama is een Bounty: bruin van buiten, wit van binnen

  1. Leuke site!. Er zijn nog weinig goede sites over dit onderwerp te vinden.
    Ben blij met jullie toevoeging!
    Ik kan helaas geen bookmark aanmaken naar theotuurt.wordpress.com in Firefox. 😦 Weten jullie hoe dit komt?

    Groetjes Barbara

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s