Parlement ex, kabinet in

Het is misschien moeilijk te geloven, maar zelfs in de vermaledijde Wetstraat bestaat er gerechtigheid. En ik heb het dan niet over de 565.359 Europese voorkeurstemmen voor Guy Verhofstadt, volgens kenners zowat de grootste oplichter van de Belgische naoorlogse politiek, noch over de totaal oneerlijke vrouwenquota, de fils-à-papa cultuur in sommige partijen of de ‘kaltstellung’ van Frank Vandenbroucke. Neen, daar heb ik het niet over.

Soms, heel af en toe, wordt wat krom was toch rechtgetrokken, niet het minst met de Vlaamse kiezer in de rol van ervaren smid. Zo was er in 2003 het AGALEV-debacle van 3%, waarmee de Vlaamse Groenen plotsklaps in de 5%-kiesdrempelput vielen die ze een paar maanden ervoor mee hadden gegraven om ons te nekken. Iedereen herinnert zich ongetwijfeld ook de zelfgewijde missionaris Rudy Aernoudt met zijn LiDé-idee. Onlangs nog iets van gehoord? Wallonië zal nog even op deze Vlaamse leerling-tovenaar moeten wachten. De niet-verkiezing van tientallen platte opportunist-overlopers (De Craemer!) bij vooral Lijst Dedecker smaakt uiteraard ook zoet. Maar toegegeven, niets smaakt zoeter dan onze wederintrede in de Vlaamse Regering. Dat Geert Bourgeois het voormalige kabinet van Anciaux op de Arenberg inneemt, maakt de symboliek enkel sterker. Op één of andere manier raakt de circkel dan toch rond, zelfs in de politiek.

Morgen begin ik er als adjunct-kabinetschef voor Inburgering en Vlaamse Rand. Het volgende avontuur dient zich aan, ik ben bereid.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s