Rode heilige huisjes, heilige rode huisjes

foto Beloon onze tweeverdieners!

Minister van Staat Vandenbroucke treedt terug op het voorplan met een intellectueel uitdagend essay. Hoe scherp zijn analyse ook is, de geformuleerde oplossingen zijn heilloos. Enkel door de werkende middenklasse – ‘de tweeverdieners’ – te belonen, in plaats van te bestraffen, kan ons sociaal model overleven. Het verder verhogen van de dienstencheques werkt alleen maar contraproductief. Met twee gaan werken, langer werken en meer (pensioen)sparen tijdens de actieve loopbaan liggen zwaar op de maag, en zijn enkel verteerbaar indien  de overheid ook voldoende ‘levenscomfort’ aanbiedt.

Tweeverdienen als maatschappelijke standaard

Uit nooit eerder gepubliceerde cijfers van de Vlaamse administratie leren we dat het aantal tweeverdienergezinnen met of zonder kinderen sterk toeneemt. Op 1 januari 2007 telde het Vlaams Gewest bijna 750.000 gezinnen waar beide partners een job uitoefenen. Een groei van 5% op 3 jaar tijd. Het gros van de jonge generatie, waar ‘tweeverdienen’ maar ook ‘niet trouwen’, de normaalste zaken van de wereld zijn, drijft in deze statistieken nog niet boven. Kortom, deze maatschappelijke evolutie is in Vlaanderen niet alleen opmerkelijk, ze veroorzaakt ook een sneeuwbaleffect. ‘Tweeverdienen’ is stilaan de standaard.  

De wereld op haar kop

Deze maatschappelijke evolutie is des te opmerkelijker omdat de overheid weinig tot niets overheeft voor haar tweeverdieners. Straffer nog, eerdere verworvenheden schroeft men terug. Zo heeft de federale regering de dienstencheques sinds 1 januari nog maar eens duurder gemaakt en het tijdskrediet strenger, verminderde voormalig Vlaams minister van Werk Vandenbroucke de aanmoedigingspremies (en kwam met een Actieplan Werkloosheidsvallen met o.a. voorrang voor werklozen bij kinderopvang, de wereld op haar kop) … en dan hebben we het nog niet over het debacle van het paarse Generatiepact. Kortom, voor een hap uit de sappige vruchten van de productiviteitswinst (door met twee te gaan werken), moeten de tweeverdienergezinnen hoe langer hoe minder op de overheid rekenen.

De welvaartsval

Maar de overheid rekent wel op haar tweeverdieners. Zo bracht het economische weekblad Trends al in april 2006 onder de titel ‘de aanslag op de middenklasse’ een ontluisterende blik op de zaken met als conclusie: ‘De middenstand betaalt het land.’ Uit hun onderzoek bleek dat de welvaartsval (voor zowat alles mee opdraaien, maar voor quasi niets in aanmerking komen) wel degelijk bestaat en vooral de Vlaamse middenklasse recht in het hart treft. Fiscaal vormt deze bevolkingsgroep de melkkoe van het Belgische model, maar zelf komt ze voor geen enkele premie, subsidie of ander sociaal voordeel in aanmerking. Hoeft het ook gezegd dat het groeiende aantal tweeverdienergezinnen vooral een Vlaamse trend is? Zowel verhoudingsgewijs als qua groeicijfers kent Wallonië dit fenomeen veel, veel minder.

Tijd voor verandering

Hoog tijd voor verandering. Langer werken en meer (pensioen)sparen tijdens de actieve loopbaan zijn, naast een selectieve arbeidsmigratie, de klassieke recepten. Ze liggen zwaar op de maag, en zijn enkel verteerbaar indien de overheid ook voldoende ‘comfort’ aanbiedt. Het is dan ook extra pijnlijk dat Sp.a’er Vandenbroucke voorstelt om het comfort verder in te perken door de dienstencheques te verhogen. Een druppel op een hete plaat, enkel gelanceerd om de heilige sp.a-huisjes uit de wind te zetten. Want geef toe, het opgeven van de onbeperkte duur van de werkloosheidsuitkeringen (uniek in Europa!), het invoeren van een krachtig activeringsbeleid met dito controle en het in wetgeving omzetten van het Europees principe van flexicurity (werkzekerheid zonder functiezekerheid) brengen 100 keer meer zoden aan de dijk dan het zoveelste socialistische pestbelastingetje.  

Neen, enkel via het verhogen van het arbeid-gezinscomfort kan ons sociaal model overleven. Door werken echt aantrekkelijk te maken, zullen meer schouders de lasten dragen en worden deze opnieuw draagbaar. Dit betekent dat we ook echt werk maken van de creatieve en praktijkgerichte oplossingen die de politieke partijen elke verkiezing opnieuw van onder het stof halen. Invoeren van een loopbaanrekening? JA! Verhogen van de aanmoedigingspremie en het tijdskrediet? JA! Uitbreiden van het systeem van betaalbare dienstencheques en kinderopvang? JA! Meer tele(thuis)werk? JA! Naar een Scandinavisch arbeidsmodel? JA!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s