11 juli toespraak

 Gisteren hield ik onderstaande 11-juli toespraak voor de N-VA te Leuven.

Beste vrienden,

Op mijn beurt heet ik jullie allen van harte welkom op deze 11-juli bijeenkomst.

Het is 11 juli en wat voor een 11 juli. We mogen hem gerust historisch noemen en wel om verschillende redenen.

Ten eerste is dit een historische feestdag omdat wij, de Vlamingen, eindelijk onze tanden hebben laten zien. Niet door woorden maar door daden. Een kleine maand geleden gaf de Vlaming een krachtig signaal aan de machthebbers in dit land. 1 op 3 kiezers koos voor de N-VA, een ongeziene electorale aardschok. Nog nooit won een partij zoveel, nooit eerder werd een Vlaamsnationale partij zo gesteund door de Vlamingen. En dat dit hard aankwam bij ‘het establishment’ mag je van mij aannemen. Koning, Kerk en Kapitaal zitten met een heel groot ei, om onze goede vrienden van de Vakbonden niet te vergeten. En terecht. De Vansaksen-cobourgs, de tony mary’s, de albert frère’s, en rendersen van dit land mogen het gerust weten. Met ons zal het anders worden. De tijd dat de Vlaming zich door hen de wet liet dicteren is voorbij. Dat heeft deze campagne wel pijnlijk duidelijk gemaakt. Hoe meer het regime zich verzette tegen ons, hoe hoger onze hoop stembiljetten op zondag 13 juni. Het meest genante moment kwam er toen onze vriend Luc Cortebeeck opriep om niet voor de N-VA te stemmen. 1 miljoen leden, maar toch een generaal zonder leger zijn. Il faut le faire.

Goed, nu staan we hier met 32% van de kiezers pal achter ons. Is dit een ‘accident de parcours’ zoals een verzuurde CD&V’er me dinsdag in de Kamer liet ontvallen of is er meer aan de hand?

Ik heb deze week, en vooral dinsdag op de banken van de Kamer, vaak teruggedacht aan het verleden.

Aan de splitsing van de Volksunie en de menselijke trauma’s en diepe wonden die toen veroorzaakt werden.

Aan de oprichting van onze partij, de Nieuw-Vlaamse Alliantie, aan die begindagen ook in Lubbeek waar Peter en ik van scratch begonnen zijn. 7 gewezen Volksunieleden van gemiddeld boven de 70, dat was het. Daarmee moesten we het doen.

Aan de campagne in 2003 waaraan ik als groentje deelnam en die uitdraaide op een kiesdrempelfiasco van 4,9%.

Aan de kartelperiode die ons de tijd gaf om op krachten te komen, om te groeien in de schaduw van de CD&V.

Aan het ontslag van Geert Bourgeois uit de Vlaamse Regering in september 2008, de kartelbreuk en de moeilijke weken erna.

Aan ons eerste echte ‘moment de gloire’ vorig jaar bij de Vlaamse verkiezingen en enkele weken later toen we langs de grote poort terug de Vlaamse Regering binnenkwamen.

En uiteraard aan zondag 13 juni. De adrenaline pompt terug door mijn aderen als ik aan die dag terugdenk. En ik zal wel niet alleen zijn.

Maar ik dacht ook aan 2 zaken in het bijzonder, meer persoonlijke zaken.

Zo dacht ik terug aan mijn eerste schooldebat. Het was in het Damiaaninstituut in Aarschot en ik zal nooit vergeten hoe die jonge meisjes en jongens me aankeken toen ik zei dat ik voor de Vlaamse onafhankelijk was. Het leek wel of ik een Marsmannetje was!  Zo zie je maar ‘we come a long way’.

En ik dacht daar op mijn uppie in de Kamer ook terug aan Prof. Chris Vandenbroucke, gewezen senator en Vlaams Parlementslid en mijn mentor in het Vlaams Parlement. Hij was een Vlaamsnationalist pur sang en behoorde dus tot de strekking Vlaams-nationaal. Niemand kon Anciaux zo op de kast jagen als hij en alleen al daarom was hij stiekem mijn held… Chris overleed aan kanker op 18 oktober 2007, nu 2,5 jaar geleden. Hij heeft dit dus niet meer mogen meemaken, maar man, wat zou hij fier geweest zijn. De N-VA als grootste partij van Vlaanderen, dat had zelfs hij nooit voorspeld en voorspellen kon hij als de beste.

Ik weet 1 ding, op de vraag of we de grootste partij in Vlaanderen kunnen blijven is maar 1 antwoord mogelijk: het is aan ons om het te bewijzen. We moeten hiervoor 2 zaken doen. Enerzijds goed besturen, anderzijds de partij uitbouwen. En voor beide kunnen we niet zonder jullie, onze lokale militanten. Het is mijn ambitie om deze partij uit de grond te stampen in alle 30 gemeenten van ons arrondissement. Te beginnen met Aarschot, Holsbeek en Glabbeek, maar ook in Hoegaarden, Linter, Zoutleeuw en Geetbets wil ik dat we vaste voet aan de grond krijgen. Met dit verkiezingsresultaat moet dit lukken. Ik reken hiervoor op jullie.

Vandaag is ook een historische dag omdat voor het eerst in jaren de bal in het kamp van de Franstaligen ligt. Elio Di Rupo en zijn PS zijn aan zet. Als preformateur is het aan hem om een geste te doen. Wat de Franstaligen de afgelopen jaren dus altijd geweigerd hebben – hun handen vuil maken – zullen ze nu wel doen. En zo hoort het.

Maar maak u geen illusies, het zal geen wandeling door het park worden, we zullen water en vuur moeten verzoenen. 1 op 3 Vlamingen koos voor ‘nu durven veranderen’ 4 op 10 Franstaligen voor ‘Un pays stable, les jobs durables’ alleen dat toont aan dat het een kalvarietocht wordt.

Maar ik ben niet pessimistisch, zeker niet. De discretie van de afgelopen weken, de andere aanpak van onze Bart De Wever, de correcte houding van de PS en de erg duidelijke keuze van de kiezer langs beide zijden van de taalgrens, stemmen me hoopvol. De weg naar een eerbaar compromis is hard en moeilijk maar de voldoening zal groot zijn eenmaal aangekomen. Als lid van de Strategogroep, dit is de partijgroep die quasi dagelijks bijeenkomt en die de evoluties op de voet volgt, beloof ik u mijn uiterste best te doen om het signaal van de Vlaamse kiezer om te zetten in daden. Want zoals ik zei, het politieke marktleiderschap in Vlaanderen ligt voor lange tijd in ons bereik maar daarvoor zullen we de Vlamingen eindelijk moeten geven wat ze vragen: een hervorming van de Staat, de splitsing van BHV, een strenger asiel en migratiebeleid, een justitie die onrecht bestrijdt, eerlijke pensioenen en uitkeringen en een budget dat niet ontspoort.

Maar zoals onze voorzitter het altijd zo mooi zegt: ‘A chaque jour suffit sa peine’. Dit zijn zorgen voor morgen, vandaag gaan we feesten.

Op Chris! Op Vlaanderen! Op de N-VA!

Gezondheid.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s