The Leuven Five

Vlak voor de Vlaamse en Europese verkiezingen van 2009 schreef ik samen met Lorin Parys (Open VLD), Peter Van Rompuy (CD&V), Isabelle Van Laethem (LDD, Hermes Sanctorum (Groen!), Norah Karrouche (Sp.a) en Mohammed Ridouani (SLP) een misschien ietwat naïef, maar eerlijk en oprecht opiniestuk in De Standaard onder de titel: ‘Jonge politici pleiten voor een politieke klimaatsverandering’. Onze hoofdboodschap was dat wij, de politici voor morgen, kiezen voor een nieuw model. Politiek debat én samenwerking moeten opnieuw de drijvende kracht van maatschappelijke vooruitgang worden, want enkel zo kan de politieke klasse haar legitimiteit en waardigheid herwinnen.

Een kleine 3 jaar verder zijn die politici voor morgen al een beetje de politici van vandaag geworden. Mohammed (inmiddels Sp.a) is schepen in Leuven, Peter senator, Hermes Vlaams Parlementslid, Lorin voorzitter van Open VLD Leuven en uw dienaar is, zo u weet, Kamerlid. Van het ‘nieuw model’ is echter nog niet echt sprake, van ‘het herwinnen van legitimiteit en waardigheid voor de politieke klasse’, vrees ik, nog minder. Onze analyse van toen: ‘Het wederzijdse wantrouwen, het overlopen in alle richtingen en het gespin hebben de politiek in een conflictmodel gestort. Helaas gaat het zelden om een tegenstelling van ideeën. Wel om de botsing van ego’s en partijtactiek, aangevuurd door de onverzadigbare mediamachine.’, is actueler dan ooit tevoren.

Toch zijn er ook andere geluiden, misschien nauwelijks hoorbaar tot in de Wetstraat of op de nieuwsredacties, maar ze zijn er wel. Neem nu the Leuven five. In navolging van ons opiniestuk, richtten Lorin, Peter, Mohammed, Hermes en ik the Leuven five op. Eens om de 2 à 3 maanden komen we samen op een avond te Leuven. We nodigen een eminent gastspreker uit de regio uit om ons een avond te onderhouden over zijn/haar wereldvisie en business. Het ging al over de bankencrisis, innovatie, ondernemen, maar ook over toekomst van het Leuvense voetbal en hoger onderwijs… de eerstvolgende afspraak vindt plaats in ’t Lampeke, het buurthuis en de kansarmoedewerking in de Ridderbuurt.

Deze avonden inspireren mij enorm net omdat er over het muurtje wordt gekeken, omdat we voor elkaar open staan en dus van elkaar leren. En stel nu dat wij over 10, 20, 30 jaar aan de touwtjes trekken in de Leuvense regio of misschien zelfs in Vlaanderen. Dan zullen deze avonden niet in het minst de fond gelegd hebben voor wederzijds vertrouwen en diepmenselijk respect.

Of het nieuw politiek model, de politieke klimaatsverandering, waarvan wij dromen er ooit zal komen, weet ik niet. Toch is het de enige uitweg uit de diepe crisis waarin het politieke bedrijf zich al jaren bevindt. En, hoe dan ook, begint een betere wereld niet bij jezelf?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s