De Leeuw vs De Leeuw

 

Net als veel partijgenoten heb ik het moeilijk met de manier waarop onze vakbonden werken en handelen. Ik worstel er mee. Enerzijds erken en respecteer ik hun bestaansrecht en nut, anderzijds storen hun arrogantie, ontransparantie en wereldvreemdheid me soms mateloos. In mijn kabinetsjaren heb ik op het VESOC (Vlaams Economisch Sociaal OverlegComité) onze vakorganisaties weten appreciëren, weliswaar de ene vergadering al wat meer dan de andere. 

Hanengevecht

De relatie vakbonden – N-VA blijft sterk vertroebeld. Logisch gezien de onophoudelijke stroom van platitudes richting N-VA. De Leeuw van Vlaanderen versus De Leeuw Rudy. Het blijft een opmerkelijk democratisch gegeven dat ’s lands officiële vertegenwoordigers van werknemers er plezier in lijken te beleven ’s lands grootste partij publiek te schofferen. Om ter grofst. Let op, ik heb het enkel over de vakbondstop, niet over de basis. Want ik zou alle vakbondsleden die N-VA stemmen geen eten willen geven. (Hardnekkige geruchten stellen dat uit een interne peiling bij ACW-leden van 2011, bleek dat de helft van hen in 2010 N-VA had gestemd.) Maar soit, op korte termijn het betere hanengevecht, op lange termijn gewoon vervelend. Er moet vroeg of laat een modus vivendi gevonden worden. Philippe Muyters vond die eerder al als minister van Werk. Uiteraard zonder iets af te doen van onze ongebondenheid (één van onze sterktste electorale troeven).

Modus Vivendi

Hiertoe dragen de sociale verkiezingen van mei misschien wel de kiem in zich. Na het mislukte IPA en de slecht gevallen afgemene staking is de inzet erg hoog. Wat willen de stemgerechtigde werknemers: een strijdbare vakbond die vecht tegen elke (aanzet tot) verandering? Of een vakbond die de motor van maatschappelijke verandering net brandstof geeft, maar dan wel op een sociale en voldoende overlegde manier?

Ik kan enkel hopen dat de vakbondsleden – en zeker zij met N-VA sympathieën – in mei zéker gaan stemmen (boycotten leidt tot niets) en stemmen op kandidaten die gaan voor verandering, zowel intern in hun vakorganisatie als in de samenleving. Kandidaten die conflicten en stakingen enkel zien als allerlaatste drukkingsmiddel. Kandidaten die open staan voor de razendsnelle evoluties in de wereld rondom ons. Kandidaten die pleiten voor meer transparantie binnen de vakbond. Kandidaten die niet meehuilen met de arrogante anti-N-VA houding van de topwolven.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s