Geldverspilling

‘Francken vraagt 100 miljoen euro voor asielopvang bij.’ En ‘Francken laat 5.000 lege opvangplaatsen openstaan en smijt belastingsgeld door ramen en deuren.’ Dit politiek gespin mochten we lezen dit weekend. De waarheid heeft echter haar rechten. Waar gaat het over?

Door het naïeve christendemocratische ‘Wir Schaffen Das’ zijn de uitgaven voor asielopvang geëxplodeerd van 287 miljoen euro in 2014 (voor de migratiecrisis) tot maar liefst 527 miljoen euro in 2016. Wettelijk zijn we immers verplicht om elke asielzoeker bed, bad, brood en begeleiding aan te bieden tijdens de behandelingsduur van de asielaanvraag. Dit gebeurt op twee manieren, via grote collectieve centra á la het Klein Kasteeltje en via kleinschalige individuele opvang via het OCMW.

Tijdens de migratiecrisis leidde ik de grootste humanitaire operatie op Belgisch grondgebied sinds de Tweede Wereldoorlog in goede banen. We slaagden erin om tienduizenden bed, bad, brood aan te bieden. Niemand moest op straat slapen in de koude wintermaanden van 2015-2016, in tegenstelling tot heel wat andere Europese landen en in tegenstelling tot vorige (kleinere) Belgische asielcrisissen waar veel asylanten wél op een koude bank in een park moesten slapen. We breidden de asielopvang op enkele maanden tijd vanaf juni 2015 van 16.600 actieve plaatsen uit naar bijna 36.000 actieve plaatsen. Ongezien.

Dankzij de EU-Turkije-deal en het kordate optreden van de Balkanlanden daalde de asielinstroom sterk vanaf maart 2016. Dit gaf me de kans om tijdelijke asielcentra terug te sluiten. Ik sloot er intussen tientallen en bouwde het opvangnetwerk terug af naar +-23.000 actieve plaatsen.

Omdat de asielinstroom in België historisch laag blijft, daalt het aantal asielzoekers verder. Op dit moment zitten er zo een 17.000 asielzoekers in onze opvang. Er staan dus inderdaad heel wat bedden leeg. Om deze te kunnen sluiten heb ik een akkoord nodig van de federale Kern (de topministers). Dit vraag ik al maanden, maar heb ik nog steeds niet. Waarom? Omdat er een groot discussiepunt bestaat binnen de regering over welke plaatsen er gesloten moeten worden: grote collectieve centra sluiten of individuele opvang (appartementen en huizen). Wij willen -conform het regeerakkoord- vooral individuele opvang sluiten. Collectieve opvang met niet meer dan basiscomfort moet de regel zijn. We moeten aan asielzoekers duidelijk maken dat ze nog in de wachtkamer van onze samenleving zitten. Ze zitten nog in de asielprocedure en weten dus nog niet of ze wel mogen blijven. De helft van de asielaanvragen wordt immers afgewezen. Deze mensen moeten dus terug, maar wat zien we al jaren? Vanuit de individuele opvang vertrekt bijna niemand terug naar het thuisland. Het comfortpeil is te hoog en dit is geen mentale setting om aan terugkeer te denken. Wij willen hen dus zo weinig mogelijk in die individuele opvang, andere partijen willen dit wel want zij willen een ‘snelle integratie’. Maar de helft moet helemaal niet integreren want moet terugkeren!? Deze discussie is nu al maanden bezig. Ik smijt dus helemaal niet met belastingsgeld, ik vraag niets liever dan een beslissing en het respecteren van het regeerakkoord. Hopelijk wordt de knoop deze week doorgehakt. Dan kan ik eindelijk verder afbouwen.

Tot slot over die bijvraag voor asielopvang van 100 miljoen euro. Dit is het gevolg van een regeringsafspraak in september bij de opmaak van de begroting 2018.

Ons Agentschap bevoegd voor asielopvang, Fedasil heeft toen heel duidelijk aangegeven dat het onmogelijk is met een initiële begrotingsdotatie voor 2018 van 253 MEUR een asielopvangnetwerk uit te baten dat 7.000 (!) plaatsen groter is dan het netwerk waarvoor Fedasil voor de crisis 300 MEUR dotatie kreeg. Na technische correcties van de bijvraag was er een akkoord om 105 MEUR extra te voorzien voor het Fedasil. Tijdens het conclaaf is dit bedrag op aansturen van een coalitiepartner opnieuw op 0 gezet met de afspraak dat er bij begrotingscontrole in maart – nu dus -zou gekeken worden hoeveel extra budget er nodig is voor het Agentschap. Dit nu spinnen als ‘Francken vraagt 100 miljoen asielopvangbudget bij’ zonder enige context of verwijzing naar de regeringsafspraak van september is erg laag bij de grond.

Let wel, zelfs met die 100 miljoen erbij voor 2018 blijft het asielopvangbudget wel sterk dalen tov de waanzinnige uitgaven van 2016. Maar als we het grotere plaatje bekijken is er voor mij maar 1 conclusie: het Belgisch asielbudget moet nog verder sterk dalen. De Schengenbuitengrens moet maximaal toe, illegale bootmigratie moet tot quasi 0 herleid worden via push-backs, Dublin moet in de praktijk werken en afgewezen asielzoekers moeten terugkeren. In ruil investeren we in betere opvang in de regio en een veilige doorgang voor een jaarlijks quotum kwetsbare échte vluchtelingen. Hiervoor zet ik me elke dag in, maar de strijd is nog lang niet gestreden, binnen de coalitie noch binnen Europa. De rechtse verkiezingsoverwinningen tonen wel aan dat de Europeaan massaal achter dit plan van aanpak staat. We zullen winnen.

Zo, het is een lange post, maar al is de leugen nog zo snel, de waarheid achterhaalt haar wel.

8C49CE99-1E69-4FAD-B6D4-86DEEECDC4AC.png

Advertenties

Een gedachte over “Geldverspilling

  1. Altijd content hier een treffelijke uitleg te vinden…! De 2 eerste zinnen (het politieke gespin) van de aanhef, smeken idd. om rechtzetting. Ik begrijp niet welke journalisten zulks te grabbel willen gooien, zonder de juiste inhoud/context te kennen. Enkel ter stemmingmakerij, of ‘luie’ copy-paste ?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s