Klimaatvluchtelingen

De natte droom van de open grenzenlobby is het uitbreiden van de Vluchtelingenconventie met het begrip “klimaatvluchteling”. Daarmee zouden met één klap tientallen tot honderden miljoenen mensen in Afrika en andere regio’s eindelijk hun “mensenrecht” op migratie kunnen opeisen, uiteraard in hoofdzaak in de richting van de welvarende democratieën van West- en Noord-Europa.

Technische werkgroepen binnen de Verenigde Naties zijn al meer dan tien jaar bezig met het integreren van die term in allerlei VN-resoluties, met de bedoeling om het zo via ‘soft law’ ingang te laten vinden in de nationale rechtspraak. Om die reden vormde ‘klimaat-gerelateerde migratie’ een belangrijk onderdeel van het Marrakeshpact.

Nu gaan ze bij de VN nog een stap verder. Het ‘Human Rights Committee’ sprak zich op 7 januari uit over een casus in Nieuw-Zeeland, omdat dat land weigert de klimaatvluchtelingenstatus toe te kennen aan een illegale migrant uit de Polynesische eilandstaat Kiribati. Ze openen in hun uitspraak de deur voor de erkenning van klimaatvluchtelingen in de toekomst.

Gelukkig zijn uitspraken van dat comité niet bindend, maar we hebben in het verleden al gezien wat ‘niet bindend’ zoal kan betekenen.

De Europese lidstaten moeten deze evolutie nauwgezet in het oog houden en op tijd een rode lijn in het zand trekken. Een sluipende uitbreiding van de Conventie van Genève met het statuut van ‘klimaatvluchteling’ zou immers rampzalig zijn voor ons continent. Dat zou ons de allerlaatste controle op onze grenzen ontnemen.

 

D2906ED7-C919-4C5F-BC6E-15920746C11B

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s