Geen geroep om beroep

Herinnert u zich nog hoe ons land in 2017 in het vizier kwam te liggen van mensensmokkelaars, die grote aantallen illegale Soedanezen naar Brussel brachten? Het Noordstation en het Maximiliaanpark lagen vol. Ik deed daarop wat de burger en de wet van mij verwachtten en meerdere Europese landen ook deden: deze mensen op een vliegtuig zetten naar Soedan. Onlangs (op 27 oktober) werd ons land daarvoor veroordeeld door het Europees Hof voor de Rechten van de Mens, hoewel er geen enkele indicatie was van enige mishandeling van de Soedanezen die wij naar huis hebben teruggebracht. Het arrest was verregaand en bemoeilijkt in aanzienlijke mate de mogelijkheid tot effectieve terugkeer. Lees even mee.

De Soedanees die geleid heeft tot de veroordeling was illegaal ons land binnengekomen met als doel inbreken in vrachtwagens op de parkings rond de E40, om zo het VK te kunnen bereiken. De man had dus een crimineel motief en vertikte het daarom om asiel aan te vragen in ons land. Eerst kreeg hij verschillende uitwijzingsbevelen, waar hij geen gevolg aan gaf. Ten lange leste werd hij opgepakt door de politie en overgebracht naar een gesloten centrum voor repatriëring. Toen pas bleek hij zich “plots” te herinneren problemen te hebben in Soedan, waarop hij alsnog asiel aanvroeg. Ziedaar het gekende liedje van de opportunistische ‘last-minute-aanvraag’, die vooral ingediend wordt om een repatriëring te verhinderen. Maar daar eindigt het niet bij. De man weigerde daarop zijn medewerking te geven aan zijn asielprocedure, hoewel hij de garantie had dat die grondig en in alle onafhankelijkheid zou worden gevoerd. Enkele dagen later trok hij zijn asielaanvraag zelfs al weer in en vroeg hij doodleuk zijn vrijlating uit het centrum.
De terugkeerdiensten deden daarop wat de wet hen voorschrijft: de man repatriëren naar Soedan. Dat blijkt nu volgens een Griekse rechter van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens een schending geweest te zijn van het “verbod op foltering en mensonterende behandeling”. Dit hoewel de man na aankomst NIET mishandeld werd en hij ZELF weigerde om gebruik te maken van de mogelijkheid om in ons land de vluchtelingenstatus aan te vragen. Met arresten als deze krijg je geen enkele illegale transitmigranten nog op een vliegtuig, tenzij dan vrijwillig en met een fikse terugkeerpremie. En dan nog.

Gelukkig was het maar een arrest in eerste aanleg en kon er nog beroep aangetekend worden. De regering kon vragen om de zaak opnieuw te laten behandelen door de Grote Kamer van het Hof. Daar zitten de echte juridische kleppers, mensen die ook beter de praktische implicaties van hun uitspraken kunnen inschatten. Nieuwbakken Staatssecretaris voor Asiel en Migratie Sammy Mahdi besloot evenwel om de doorverwijzing naar de Grote Kamer niét te vragen en dus niet in beroep te gaan. Dit in tegenstelling tot de Spaanse overheid die in de ophefmakende Ceuta en Mellila zaak na doorverwijzing naar de Grote Kamer plots wél gelijk kreeg.

Daarmee berust Mahdi in het oordeel van Straatsburg en wordt het arrest definitief.
Staatssecretaris Mahdi zegt daarmee dat zijn eigen administratie in 2017 de mensenrechten schond + bemoeilijkt zo zelf zijn opdracht om mensen in illegaal verblijf terug te sturen. Mag allemaal niet baten. De gretigheid om mij met de vinger te kunnen aanwijzen als iemand die “de mensenrechten schond”, was blijkbaar te verleidelijk.

Met mij wisten zulke rechters dat ze er niet aan moesten denken om via maximaal interpretatieve rechtspraak onze grenzen en terugkeerbeleid aan te vallen. Dat heeft de rechter van de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen, die in zijn arrest verklaarde dat een Syriër “recht” had op een visum voor ons land wegens de oorlogssituatie daar, mogen ondervinden. Ik zette de hakken in het zand tegen die onwettige beslissing en won over de hele lijn.

Door geen beroep aan te tekenen geeft Staatssecretaris Mahdi nu het verkeerde signaal. ‘Geen geroep om beroep’ is de alles behalve serene slagzin die Mahdi hanteert. Door dergelijke passieve houding verloren we de laatste decennia te veel fundamentele migratiezaken (Hirsi Jamaa, Dublin Griekenland, Dublin in t algemeen…), krijgt niemand nog orde in de illegale migratiechaos en wordt de bevolking enkel gefrustreerder en bozer op ‘de politiek’. Deze begrijpelijke emoties zetten onze Westerse democratie onder druk, voeden onze geopolitieke vijanden en zetten EU Lidstaten tegen elkaar op. Net daarom moeten we veel assertiever durven ageren tegen rechtspraak die het nog moeilijker maakt een migratiebeleid die naam waardig te voeren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s