72 jaar NAVO: Zijn we klaar voor de nieuwe fase?

Op deze paaszondag kijk ik naar de wereld om me heen, verder dan de paaseieren in de tuin of feestende jongeren in het Ter Kamerenbos. Russische strategische bommenwerpers boven de Noordzee en hun tanks aan de poorten van Europa. Jihadisten in opmars in zowel de Sahel als de Levant. Een nieuwe wereldmacht roert zich in het Oosten en maakt haar ondemocratische eisen op steeds dwingendere wijze kenbaar. Nieuwe disruptieve technologieën, die u en ik amper kunnen vatten, bedreigen onze sterk gedigitaliseerde manier van leven.


In het vredevolle Vlaanderen waar onze voornaamste zorgen de avondklok, onze vaccinatieprik en het groeiende federale gat in de begroting zijn, durven we dat wel eens te vergeten, dat we nog steeds in een gevaarlijke en competitieve wereld leven. Een aardkloot waar sommigen ons oprecht kwaad bejegenen en ons democratisch model van vrijheid en gelijkwaardigheid als een bedreiging zien. Toch voel ik geen directe angst om de toekomst of om de vele uitdagingen die op ons afkomen. U waarschijnlijk ook niet.


Die gemoedsrust hebben u en ik te danken aan twaalf vooruitziende bondgenoten die op 4 april 1949 in Washington hun handtekening zetten onder een verdrag dat de machtigste militaire alliantie ooit in het leven zou roepen. Het Noord-Atlantisch Verdrag en de Noord-Atlantische Verdragsorganisatie zagen het levenslicht. Exact 72 jaar later staat dit NAVO-handvest er nog steeds, ongewijzigd, wat getuigt van de sterkte van het document. Hoeveel ontelbare iteraties hebben de Belgische en Europese grondslagen intussen al moeten ondergaan?


Het treft me dan ook als er in parlement en media aan de fundamenten van deze alliantie geraakt worden. We voelen ons zo veilig onder het dak van de alliantie, dat we zijn gaan twijfelen aan het nut van het gebinte dat het draagt, onze nationale bijdrage. Sommige vragen zich af of we zonder ook niet droog zullen blijven, terwijl anderen al dromen van een nieuw Europees huis dat enkel op de tekentafel bestaat.


Naast Pasen (dit jaar) voor de christen is 4 april “NATO Day” voor zij die geloven in de alliantie. In Roemenië, Noord-Macedonië en Litouwen, niet toevallig landen die weten wat leven onder het communistisch juk is, is het ook een officiële feestdag. Misschien zouden wij hier in Vlaanderen en Wallonië onze zegeningen ook eens moeten tellen en nadenken hoe we kunnen bijdragen om het Bondgenootschap toekomstbestendiger te maken?


Over enkele maanden zal er een beslissende NAVO-Top plaatsvinden in Brussel, thuis van de bekende socialist Paul-Henri Spaak die in 1948 met zijn ‘Nous avons peur”-toespraak de bal aan het rollen bracht. De lidstaten zullen er zich buigen over het NAVO 2030-initiatief dat vorm krijgt. Dit moet het huidige gedateerde strategische concept van de verdragsorganisatie de nodige update geven en de leden van de alliantie toelaten hun militair-technologische, economische en diplomatieke voorsprong te bewaren.


Ik wil me niet verliezen in de essentiële details over het opzetten van gemeenschappelijke fondsen, interoperabiliteit van capaciteiten of de noodzaak om te investeren in artificiële intelligentie om de alliantie blijvend voordeel te geven op het slagveld van de toekomst. Wel benadruk ik de noodzaak om als één van de stichtende landen en als gastheer van de centrale instellingen van de NAVO (het hoofdkwartier in Brussel en SHAPE in Bergen) met constructieve voorstellen en een duidelijk engagement te komen.


Geef ons geen ja-knikkende Eerste Minister die vooral dankbaar is om nog altijd bij de grote jongens mee aan tafel te mogen zitten, maar geef ons een Premier die voorstellen durft neer te leggen die het Bondgenootschap versterken. Die niet slechts een verontschuldigende mea-culpa slaat voor de jarenlange onderinvestering in onze Defensie, maar ook een concreet groeipad kan voorleggen naar minstens het midden van het peloton, maar liefst naar de felbegeerde en lang beloofde 2% BBP-norm.

Opdat we op de volgende NAVO-Top niet enkel ons entree-ticket verdienen om wat we in het verleden deden voor de alliantie, maar ook om hoe we dit nieuwe hoofdstuk in de Noord-Atlantische alliantie mee vorm geven.

(Dit opiniestuk verscheen ook op http://www.doorbraak.be)

Een gedachte over “72 jaar NAVO: Zijn we klaar voor de nieuwe fase?

  1. Sommige zaken begrijp ik niet goed. Ik zal een paar zaken aankaarten die hier vernoemd worden:

    – Ik citeer: [Jihadisten in opmars in zowel de Sahel als de Levant.]
    Maar ondertussen zetten bepaalde NAVO-leden de poorten open voor jihadisten en de fascistische islam.
    Terwijl men de visegrad-landen – die zich wél bewust zijn van de gevaren – hard aanpakt en als “onverdraagzaam” bestempelt. Geen kwaad woord over de islam! Hoe hypocriet is dat?

    – Ik citeer: [Een nieuwe wereldmacht roert zich in het Oosten en maakt haar ondemocratische eisen op steeds dwingendere wijze kenbaar.]
    Wie maakt die nieuwe Oosterse wereldmacht zo sterk? De Westerse kapitalisten/globalisten die daar massaal investeren op de rug van de plaatselijke bevolking, die nul rechten heeft. Om dan die producten met monsterwinsten te verkopen in het Westen.
    Men zei destijds: “met de globalisering zullen we het leven op andere continenten verbeteren”. Het is net omgekeerd. De Westerse waarden staan steeds meer onder druk. De Westerse arbeider moet steeds meer inleveren. Kapitalisme voor alles natuurlijk! Kijk bijvoorbeeld hoe Westerse bedrijven het decadente Qatar opbouwen, op de rug van slaven! Daar praten de racisten van “Black lives matter” natuurlijk niet over. Nee, dan zouden ze echt hun verantwoordelijkheid moeten nemen.

    Met Europese, wereldvreemde regeltjes drijft men net de Europese staten uiteen – vooral het volk dat zich afkeert van zijn “leiders”. Voor goede banden en een sterke alliantie moeten we, mijns inziens, met respect elkaars soevereiniteit erkennen. En vanuit dat respect samenwerken.

    72 jaar later leeft extreem rechts weer op. Hoe zou dat komen??? Als we het ORIGINELE “Mein kampf” van Hitler zouden lezen, zouden we daar veel uit kunnen leren. Maar nee, men verbiedt dat boek en vervangt het door een “verantwoorde” versie, waarin zaken uit de context gehaald en verdraaid worden. En dat in een “democratisch” Europa, terwijl de fascistische islam vrij spel krijgt.
    Men moet vooral het volk blijven negeren, misschien krijgen we 100 jaar later een herhaling. Ik krijg bijna de indruk dat men een herhaling van de geschiedenis wil.
    Begrijp me niet verkeerd. Ik ben blij en dankbaar met en voor de NAVO. Maar ik denk dat we dringend nood hebben aan oprechte leiders die niet wereldvreemd zijn.
    Nee, ik begrijp sommige zaken niet.

    Met vriendelijke groeten

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s