De kruik en het water

Gisteren is de Belgische Staat in het ongelijk gesteld door het Europees Hof van Justitie in een principiële asielzaak. Lees maar even mee.

In een notendop en mensentaal:
—> Illegale migrant betaalt een mensensmokkelaar grof geld en komt in 2017 illegaal toe in Spanje —> reist illegaal door naar België en vraagt daar asiel aan (België = asielland van melk en honing) —> Dienst Vreemdelingenzaken kan achterhalen dat hij eerder in Spanje was en wil hem terugsturen naar Spanje. Dit volgens de bestaande Dublinrichtlijn die bepaalt dat asielzoekers in het eerste land van aankomst in de Schengenzone hun asielaanvraag moeten indienen —> Spanje aanvaardt de Belgische Dublinclaim, België schrijft een terugkeerbevel uit en wil hem gedwongen terugvliegen naar Spanje —> illegaal gaat in beroep —> beroep wordt afgewezen en hij wordt verwijderd.

So far, so good. Zou je denken.

Neen hoor, de illegaal procedeert met behulp van pro deo advocaten en de opengrenzenlobby verder tot voor het Europees Hof van Justitie. Reden? Intussen was de illegaal zijn broer ook illegaal België binnengedrongen. En omdat ze nu met twee waren, had die dat ‘nieuw element’ in zijn dossier moeten kunnen inbrengen tijdens zijn beroep tegen de Dublin-verwijderingsbeslissing.
Resultaat 4 jaar later: België wordt in het ongelijk gesteld door de Grote (!) Kamer van het Europees Hof van Justitie.

Opnieuw beslist het Europees Hof om nog meer proceduremogelijkheden te creëren. Zelfs bij een eenvoudige Dublinbeslissing moeten in de toekomst nieuwe elementen tijdens de beroepsprocedure in overweging genomen worden. Al die Europese rechtspraak maakt het voor de administratieve diensten van de Lidstaten op de duur quasi onmogelijk om nog efficiënt te werken. Zeker alles wat met terugkeer te maken heeft wordt procedureel zo verzwaard dat de moed in de schoenen zinkt alvorens aan een terugkeertraject te starten.

De dupe zijn telkens de welvarende West-Europese voorkeurslanden van bestemming voor het gros van de asielzoekers. Zij zijn steeds vaker het lijdende voorwerp van het Europese asielbeleid.

De kruik gaat zo lang te water tot hij barst.

Hoe lang nog?

Geef ons het Australisch migratiemodel, stop de illegale migratie.

Een gedachte over “De kruik en het water

  1. Met zoveel regeringen in het land van linkse allooi kan men echt niets anders verwachten.Er worden ook terug aanwervingen gedaan voor de staat zonder bekwaanheid te testen enz.Met dank aan de architect hier van Egbert Lafaert.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s