Visca Vlaanderen – Leve Catalunya

Ik had zaterdagavond de kans om bij te praten met de bekende Catalaanse independentistas Anna Arqué, haar man Joan en de Catalaanse historica Mireia Ferran. We spraken af in een gezellige tapasbar in Gracia, vroeger een eigen stadje aan de Middellandse zee, maar al decennialang opgeslokt door metropool Barcelona.

Onafhankelijkheid

Sinds het gewonnen referendum voor Catalaanse onafhankelijkheid in 2017, zit de politieke situatie in deadlock. De politieke leiders van de onafhankelijkheidsbeweging zitten in de gevangenis of zijn verbannen naar ons land. Madrid geeft geen millimeter toe. De hypocriete Europese Unie kijkt weg van deze schandalige situatie.

Hoe het zal evolueren? Only God knows. De duizenden Catalaanse vlaggen in de stad en op de appartementsgebouwen geven me niet de indruk dat de steun verminderd is, wel integendeel.

Vlaamse staatsvorming

Ook in België zit de Vlaamse staatsvorming in het slop. Deze paarsgroene regering beloofde bij haar aantreden wel een zevende staatshervorming voor te bereiden, maar niemand neemt die belofte ernstig. ‘Andere prioriteiten’, luidt het devies. De druk bijgewoonde Coronabetoging van gisteren toont dat aan. (Veel volk, belangrijk signaal, maar hopelijk pakken ze de relschoppers hard aan.)

Belgitude

Zelfs in het Vlaams Parlement is elke consensus over een nieuwe richtinggevende resolutie – zoals de befaamde Vlaamse resoluties van 1999 die pleiten voor de volledige splitsing van de gezondheidszorg en het arbeidsmarktbeleid – zoek. Meer nog, een nieuwe belgitude neemt in heel wat partijen de overhand. De Vlaamse socialisten hokken terug samen bij de PS aan de Brusselse Keizerlaan, de Groenen openden hun nieuwe unitaire partijhoofdkwartier en de liberalen willen – net als de Groenen en de communisten – volgende keer één Kamerfractie vormen. De CD&V is – zoals altijd – verdeeld tussen een Vlaamse flank en een neo-belgicistische waarbij onder de jongere generatie de belgitude hip is. Zij pleiten onomwonden voor de herfederalisering van bevoegdheden.

Helder signaal

De N-VA blijft trouw aan haar Vlaamse principes en gaat voor de confederale omwenteling. Geen revolutionaire scenario’s zoals in Catalonië, maar ook geen onwerkbaar status quo. De vraag is of hoe we dit in deze gepolariseerde samenleving en politieke loopgravenoorlog mogelijk maken. Onderhandelen, praten met én luisteren naar elkaar zal in elk scenario nodig zijn. Ook in het geval dat het Vlaams Parlement, zoals het Catalaans, na de verkiezingen een duidelijk signaal geeft. Valt dat op een even koude steen als in Spanje, dan staan we voor een zoveelste zware periode, maar niets doen is geen optie meer. We moeten kost wat kost uit deze aanhoudende politieke crisis geraken.

Enkel met een ijzersterk mandaat van de kiezer in 2024 zullen we de stilstand kunnen doorbreken en in het voordeel van Vlaanderen beslechten. Met de kracht van onze overtuiging.

Visca Catalunya! 🎗
Leve Vlaanderen! 💛

Een gedachte over “Visca Vlaanderen – Leve Catalunya

  1. Blijft de N-VA werkelijk trouw aan haar Vlaamse principes?
    Leg mij dan eens uit waarom de N-VA weigert om samen te werken met het Vlaams Belang.
    Leg mij dan eens uit waarom de N-VA het cordon sanitaire steunt van de partijen waar de N-VA zogezegd een afkeer van heeft. Wil de N-VA stiekem dat alles blijft zoals het is?
    Is het toeval dat leeuw Theo Francken hier met geen woord over rept? Is de leeuw lam gelegd door zijn partij, die zogezegd verandering zou brengen? Zijn dat de Vlaamse principes?
    Ik zal dit zeker meenemen bij mijn besluit in 2024.

    Mvg

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s