De clash

Gisterenavond was de Kamer getuige van een stevige clash tussen staatssecretaris Mahdi en mezelf.

Aanleiding vormde een wetsontwerp over de medische regularisatie van illegalen. Voor wetsontwerpen dienen regeringsleden aanwezig te zijn, behalve bij verontschuldiging. Gisteren waren maar liefst negen (!) regeringsleden verontschuldigd wegens andere verplichtingen, maar niet Sammy Mahdi.

Toch was hij – bij aanvang van de bespreking – nergens te bespeuren. Toen ik de Kamervoorzitter vroeg waar hij was, werd gemeld dat hij een Europese vergadering in Luxemburg had en onderweg was. Fair enough. Ik vroeg de verdaging van het wetsontwerp naar volgende week. Groot was mijn verbazing toen ik een half uur later werd opgebeld door de Kamerdiensten met de melding dat staatssecretaris Mahdi op de terugweg naar de Kamer was. Dat was geenszins op mijn vraag, de bespreking kon perfect volgende week.

Briesende Mahdi

Resultaat: een briesende Mahdi die me indirect verweet dat hij door mij te laat op die Europese vergadering zou zijn (Quod non), dat ik me niet aan de inhoud van het wetsontwerp hield en dat ik enkel wat goedkope sociale media-filmpjes wou scoren.

Ten eerste vind ik het kras dat mij iets verweten werd waar ik helemaal niet op aangedrongen had, zijnde zijn terugkomst. Ten tweede is het aan het regeringslid zelf om zich bij afwezigheid te verontschuldigen voor de Kamer, wat hij niet deed en ten derde verkies ik steeds een TV-debat of dubbelinterview, maar aangezien de heer staatssecretaris dit al twee jaar weigert, doe ik mijn parlementair werk met extra koppigheid, sociale media filmpjes incluis. Als de klassieke media wegkijken, en dat doen ze al maanden, resten er weinig andere opties.

Mager bilan

Dat ik gisteren zijn afscheidsbilan maakte en hij dat niet leuk vindt, is begrijpelijk. De resultaten van Mahdi’s doorgang van amper 21 maanden op het asiel- en migratiedepartement ogen mager.

Aan grote beloftes genre ‘Stop de asielchaos’ en hoge woorden à la ‘Respect voor de mensenrechten’ geen gebrek. In de praktijk was de chaos op het asieldepartement nooit groter:

❌ Minstens 740 veroordelingen enkel dit jaar;
❌ Meer dan 1 MILJOEN euro aan dwangsommen enkel dit jaar;
❌ Recordbudget van 683 (!) miljoen euro enkel aan bed-bad-brood asielopvang voor 2022, meer dan een verdubbeling;
❌ Recordaantal gewelddadige feiten, aanrandingen en vechtpartijen in de asielcentra;
❌ Rampzalige all-time-low terugkeercijfers;
❌ Meer dan 20.000(!) asielzoekers wachten op een asielbeslissing. Hierbij tel ik de Oekraïners niet want die verantwoordelijkheid heeft hij van zich af geschoven door ze naar de deelstaten en steden en gemeenten te sturen, leefloon incluis.

Zijn woeste uithalen naar mijn beleidstermijn klinken bijzonder hol als je deze harde feiten in rekening neemt.

Casuïstieke wetgeving

Mahdi kwam op 21 maanden met amper vier wetsontwerpen naar de Kamer, waaronder de omzetting van de Europese studentenrichtlijn, een verblijfsregeling voor de Britten na de Brexit, een van mij gekopieerd wetsontwerp over de evaluatie van vreemdelingenrechters en tot slot de administratieve kwestie over de medische regularisatie van gisteren.

In diezelfde periode werden negen van mijn wetgevende voorstellen die wél ingrijpen op de kern van de immigratie (gezinshereniging, regularisatie, asiel, opvang…) weggestemd door zijn partij en de rest van de paarsgroene meerderheid.

Van hol naar vol

Terwijl Mahdi eindelijk krijgt waarvoor hij al twee jaar het land afschuimt met zijn ideologisch ‘van hol naar vol’ traktaat, zal zijn opvolger de asielpuinhoop mogen opkuisen. Het enige waarop hij de titel van zijn voorzitterspamflet tot nu heeft toegepast, zijn immers zijn asielcentra.

En het ziet er voor hem/haar niet goed uit. De slaagkansen zijn beperkt. Deze linkse regering wordt elke dag met de keiharde realiteit van haar eigen verwelkomingsbeleid geconfronteerd. Het signaal van de Vlaamse kiezer wordt eens te meer genegeerd.

Hoe lang nog?

Foto: Klein Kasteeltje Brussel, asielpoort voor België. De situatie was nooit zo erg. De malaise enorm.

Een gedachte over “De clash

  1. Wanneer stopt dit asielbeleid? In mijn wijk hoor je geen wooooord Nederlands meer en als je er iets over durft zeggen dan vallen ze je bijna aan…. IK BEN HET BEU. ALS IK IN EEN AFRIKAABS IF EEN ISLAMITISCH LAND WIL WONEN DAN VERHUIS IK WEL NAAR DAAR. EENS ZIEN OF IK DAAR OIK ZOVEEL NOTEN OP MIJN ZANG MOET HEBBEN ALS AL DIE VREEMDELINGEN HIER HEBBEN. IK WIL BELGIE TERUG…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s