Septemberverklaring

Gisterennamiddag woonde ik vanuit de bezoekerstribune de Septemberverklaring van de Vlaamse regering bij. Ook al zetel ik in de Kamer en niet in het Vlaams Parlement, ik wou er dit keer bij zijn.

Minister-President Jan Jambon sprak er helder en duidelijk en dit na een woelige week. Door het norse ‘Neen’ van CD&V kon Jan maandag geen verklaring afleggen en bleef het bij een korte mededeling dat ze ‘nog verder werken aan een akkoord’.

Vernedering

De vernedering die Jan maandag moest ondergaan maakte me kwaad. Woest eigenlijk, wetende dat Jan al zo vaak het compromis maakte en al zo vaak voor zijn ministers in de bres sprong en de schade nam. Natuurlijk moet iedereen water bij de wijn doen en natuurlijk zijn de tijden hard en onzeker, maar moet er net dán niet ingezet worden op eendracht, weerbaarheid en kalmte? Het leiderschap van de regeringsploeg aanvallen in tijden van crisis is ondoordacht. Eenheid van commando is wat Vlaanderen nu nodig heeft.

Woelige baren

Jan moet het Vlaamse fregat aanvoeren op woelige baren, de woeligste sinds WOII. Hij verdient daarvoor meer respect en minder roekeloosheid. Niemand heeft een boodschap aan ruziemakers. Hoe meer geruzie, hoe meer instabiliteit. In tijden van oorlog is stabiliteit het allerhoogste. Al de rest speelt in de kaart van onze tegenstanders.

Gezond

Ik ben blij dat deze onverkwikkelijke politieke week voorbij is. Vlaanderen houdt het budget structureel gezond. In tijden waar anderen het geld door ramen en deuren smijten, is dat meer dan lovenswaardig.

Goede moed en houd koers, Jan.

Advertentie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s