Iran en de Europese hoofddoekdwang

Nu de hele wereld de ogen richt op de penibele situatie van de vrouwen in Iran en het orthodox-Islamitische regime van de ayatollahs en mullahs, lijkt het moment gekomen om daar eens op door te gaan.

Heb jij ze gezien?

De vrouwenrechtenorganisaties, vakbonden of sociale bewegingen tijdens de vele Iranprotesten in Brussel en andere Europese hoofdsteden? Ik niet. Ze waren er ook niet. Nergens. Ze zwijgen als vermoord. Op straat komen om, al dan niet betaald, te betogen tegen weet-ik-wat voor ‘sociaal onrecht’ is nochtans hun tweede natuur. Black Lives Matter More, zo lijkt het alvast.

Waarom die stilte?

Omwille van de hoofddoek. De hoofddoek staat voor de links-progressieve kerk immers symbool voor ‘vrijheid’ en ‘diversiteit’. Wie deze niet omarmt, is niet enkel bekrompen, neen, die is ‘uit op polarisatie’, islamofoob en moslimhater. Het is opvallend dat de Iraanse vrouwenonderdrukking voor het linkerdeel van de Wetstraat zelfs aanleiding vormt om het recht om vrij een hoofddoek te dragen, te vieren. Dat deze pro-hoofddoekboodschap de essentie van de strijd van de moedige Iraanse vrouwen compleet mist, zelfs ondergraaft, zal hen worst wezen.

EU’s hoofddoekenpropaganda

Deze week stelden Assita Kanko en een Frans EU-parlementslid van Les Républicains aan de Europese Commissie voor om niet enkel een haarlok te knippen, maar consequent te zijn in de steun voor de Iraanse vrouwen en enerzijds te stoppen met de financiering van allerlei Europese satellieten van de Moslimbroederschap en anderzijds te stoppen met actieve hoofddoekenpropaganda. Zijn voorstel werd weggestemd door de Groenen en socialisten.

Social Justice Warrior

In de Belgische Kamer viel donderdag het mutisme van de socialisten in het Irandebat op. Ecolo kwam wel tussen. Social Justice Warrior Samuel Cogolati had het dertig seconden over de vermoorde Mahsa Amini waarna hij gedurende 90 seconden fulmineerde tegen extreemrechts. Zelfs enkele Groen-Kamerleden kropen in de grond van plaatsvervangende schaamte. Dat zijn Ecolo-staatssecretaris Sarah Schlitz vorig jaar nog tonnen overheidssubsidies aan de Moslimbroederschap-proxy ‘Collectief tegen Islamofobie in België’ (CCIB) schonk, kwam niet aan bod. De Franse CCIB-evenknie werd door president Macron nochtans verboden wegens staatsgevaarlijk. Waarna ze in België de Europese koepelorganisatie CCIE oprichtten…

Hoofddoekdwang

De crisis in Iran zou onze Westerse ogen moeten openen. Ook in Europa bestaat er hoofddoekdwang onder groepen meisjes en vrouwen. Niet bij wet, wel onder sociale en familiale druk worden meisjes onder de knoet gehouden. Ze mogen niet dragen wat ze willen, niet uitgaan, laat staan daten met wie ze willen in tegenstelling tot hun broers, neven en vaders. Als ze dat wel doen, tasten ze de eer van de familie aan. Dan zijn ze een schande voor de familie, met alle gevolgen van dien waarvan het voor ‘hoer’ uitschelden op straat, het minste is.

Lale Gül

‘Nederlander van het jaar 2021’ Lale Gül, omschreef dit fundamenteel onvrij zijn in haar bestseller ‘Ik ga leven’. Ze nam afscheid van hoofddoek en familiedwang, maar verloor haar familie en staat onder permanent politietoezicht. Moed die komt tegen een hoge prijs. Om meer te weten over Iran hoeven we zelfs niet boven de Moerdijk te kijken, onze Darya Safai omschreef in haar boek ‘Lopen tegen de wind’ de institutionele vrouwenonderdrukking in Iran treffend.

Voor vrijheid en gelijkwaardigheid

We mogen de ogen nooit sluiten voor hoofddoekdwang en andere manieren om vrouwen te onderdrukken, in Iran of hier. Dat sommige vrouwen er zelf voor kiezen een hoofddoek te dragen of hun rechten te laten inperken, is geen excuus om het er niet over te hebben.

In Vlaanderen moet er een beleid komen tegen dergelijke onderdrukking. We moeten jonge meisjes en vrouwen de erkenning en de steun geven die ze nodig hebben. We moeten het probleem in kaart brengen en goede opvang voorzien voor meisjes die hieraan willen ontsnappen. Als de dood van Mahsa ons iets leert, is dat we ook hier nog werk hebben om vrijheid en gelijkwaardigheid voor alle meisjes te garanderen.

Om het met de leuze van de Iraanse revolutie te zeggen:
Vrouw.
Leven.
Vrijheid.

FOTO: Terwijl menig haarlok wordt geknipt uit solidariteit met de meisjes die worden doodgeknuppeld door de Iraanse zedenpolitie houdt de Europese Commissie vast aan haar ‘Vrijheid is in de hoofddoek’-adagium.

Advertentie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s