Bij het bestuderen van de begrotingscijfers, stelde N-VA opnieuw een, hopelijk, “administratief foutje” vast. Na het foutje rond de dotatie aan het Koningshuis, na het foutje met betrekking tot de loonsverhoging van de ministers en de uitbreiding van de kabinetten, blijken nu de middelen voor het gedwongen terugkeerbeleid fors te zijn gedaald. Staatssecretaris De Block blijkt de cijfers te betwisten.
Wat is er aan de hand?
De cijfers in de begroting van de regering Di Rupo I zijn duidelijk. In onderstaande tabel worden de cijfers voor 2012 vergeleken met de begroting 2011. Hieruit blijkt dat de middelen voor gedwongen verwijdering effectief met 8% zijn gedaald:
|
Begr ’11 (initieel) |
Begr ’11 (aangepast) |
Begr ‘12 (initieel) |
Saldo ’11 > ’12 (absoluut) |
Saldo ’11 > ’12 (Relatief) |
|
| Repatriëring |
7.000 |
7.000 |
6.982 |
- 18 |
- 0,26% |
| Gesloten centra |
9.031 |
10.406 |
9.010 |
- 1.396 |
- 13,42 % |
| Totalen |
17.406 |
17.406 |
15.992 |
- 1.414 |
- 8,12 % |
Staatssecretaris De Block reageerde hierop in de Standaard (dd. 10 januari 2012) als volgt: “Ik vind die cijfers nergens terug. Ook de Dienst Vreemdelingenzaken weet niet waarover Francken het heeft. In werkelijkheid daalt het budget met € 40.000, op een budget van bijna 16 miljoen is dat peanuts”.
N-VA wijst de Staatssecretaris graag de weg. De cijfers zijn te lezen in de begroting (DOC 53 1944/001) op pagina’s 273 en 275. Een eenvoudige berekening bevestigt de N-VA analyse. Het verwijderingsbudget daalt met € 1.414.000, dit is 8%.
Waar maakt Staatssecretaris De Block de fout?
De fout die Staatssecretaris de Block maakt is duidelijk. In plaats van de begroting 2012 op correcte wijze te vergelijken met de aangepaste begroting 2011 (waarin o.m. een budget staat van € 10.406.000 voor gesloten centra), vergelijkt zij met de initiële begroting van 2011 (waarin o.m. € 9.031.000 staat voor gesloten centra). Het is natuurlijk overduidelijk dat met de aangepaste begroting moet worden vergeleken, waarom worden anders tijdens het jaar begrotingsaanpassingen doorgevoerd?
N-VA roept de Staatssecretaris op de daad bij het woord te voegen
Het regeerakkoord stelt dat maximaal aandacht zou worden besteed aan verwijdering. N-VA roept de staatssecretaris op hiervoor de nodige middelen vrij te maken, in plaats van te snijden in het verwijderingsbudget. N-VA stelt voor om het budget voor repatriëringen te verhogen tot op het niveau van 2010 en het budget voor de gesloten centra tot het niveau 2011.
Betekent dit dat er dus extra budget moet gaan naar de Dienst Vreemdelingenzaken? Neen. Voor de N-VA moet iedereen zijn steentje bijdragen om de besparingsdoelstelling te behalen. Concreet vragen wij dan ook géén extra middelen. N-VA vraagt wél dat bijkomende middelen voor verwijdering worden gezocht binnen het bestaande budget van het departement Binnenlandse Zaken. Dit kan door andere prioriteiten te stellen.
Een voorbeeld van mogelijk te stellen nieuwe prioriteiten? Op 4 jaar tijd verdrievoudigde het aantal personeelsleden op de Dienst Regularisatie binnen de Dienst Vreemdelingenzaken tot 125 VTE. Geen enkele andere dienst is zo goed bedeeld. Aangezien deze regering naar eigen zeggen van terugkeer i.p.v. van regularisatie haar prioriteit wil maken, moet ook hier personeel verschoven kunnen worden.
Voor de N-VA is het terugkeerbeleid de komende jaren topprioriteit. Deze prioriteit moet zich vertaald zien in de begroting.






december 8, 2011
Democratie à la belge
Posted by theo tuurt under communautaire vraagstukken, De Kamer, debat, Op z'n Belgisch, Politieke commentaar1 Comment
Over enkele minuten is het eindelijk zo ver, anderhalf jaar na de verkiezingen komt de Kamer samen voor het investituurdebat, het debat dat volgt op de regeerverklaring van de premier in spe, de Nederlandsonkundige socialist Elio Di Rupo. Ik ga er niet voor verhuizen naar Namibië, maar gelukkig ben ik allerminst. Deze regering biedt zowel communautair als socio-economisch onvoldoende een antwoord op de roep naar verandering die de Vlaming uitschreeuwde op 13 juni 2010. Change, no we can’t.
De vaststelling dat er zal bestuurd worden zonder meerderheid aan Vlaamse kant – niettegenstaande het feit dat er doorheen de geschiedenis van dit kleine koninkrijk nooit eerder zoveel mensen stemden voor Vlaamsnationale partijen – verzuurt verder de mond. De Nederlandse taalgroep telt met 88 Kamerzetels op 150 nochtans duidelijk de meerderheid in de Kamer. Niemand minder dan de extreem gematigde Europese President Herman Van Rompuy noemde een regering met ’n minderheid aan Vlaamse zijde eerder al ‘staatsgevaarlijk’.
Wat weinigen weten is dat de waarheid de perceptie nog overtreft: Di Rupo I vertegenwoordigt zelfs over heel België geen meerderheid van de kiezers. Een opmerkzame man stuurde me gisteren volgend mailtje:
“Ik heb mijn spreadsheetje met de verkiezingsresultaten nog eens bovengehaald. Het is wat moeilijk met de splitsing van MR en FDF, maar het beeld is wel duidelijk.
Er waren 7.767.552 ingeschreven kiezers. De regeringspartijen + FDF hebben daarvan 3.735.327 stemmen gekregen, of slechts 48,1% van de ingeschreven kiezers. Als we er de stemmen van oppositiepartij FDF aftrekken, volgens de verhouding van haar 3 zetels tegenover de 15 MR zetels, dan is het nog schandaliger: slechts 3.634.391 of een armzalige 46,8% van de Belgische kiezers heeft zijn voorkeur aan deze regering gegeven.”
Dus niet alleen in Vlaanderen, maar in heel België heeft Di Rupo I géén enkele democratische basis. Eens te meer een bewijs dat dit land geen democratie verdraagt.