Gespreksavond met Rik Van Cauwelaert

 Ik ben een fervent KNACK-lezer, en zoals zovelen lees ik het van achter naar voor. Ik begin bij ‘Bladspiegel’, vervolgens ‘Van de Redactie’ en dan lees ik de columns en interviews. Rik Van Cauwelaert vind ik met voorsprong de beste politieke analist van de Wetstraat. Hij schrijft scherper als een scheermes en toch behoudt hij zijn oprechtheid als het over het sociale gaat (in tegenstelling tot het gros van het cynische linkse journaille). Als provinciaal voorzitter ben ik dan ook apetrots om hem donderdag a.s. als gastspreker te mogen verwelkomen op onze provinciale partijmeeting te Kraainem.

N-VA Vlaams-Brabant & Brussel nodigen uit:

RIK VAN CAUWELAERT

Donderdag 12 november 20u

Zaal Cammeland, Lijsterbessenbomenlaan 10 te Kraainem

Inkom: gratis

IEDEREEN VAN HARTE WELKOM!

 

Het succesverhaal van de Hagelandse wijn

In onze contreien wordt al vele eeuwen wijn verbouwd. Het Hageland stond in de Middeleeuwen zelfs bekend om haar witte wijn. De laatste jaren is de Hagelandse wijn terug aan een enorme opmars bezig. Het aantal wijnbouwhectaren stijgt spectaculair. In Rotselaar is er zelfs een bezoekerscentrum van de Hagelandse wijn opgericht (en officieel geopend door Vlaams minister Geert Bourgeois). Eén van de drijvende krachten achter dit succes is mijn buurman, Maurice Fol. Hij verbouwt sinds 1972 wijn op zijn Domein Tempelberg te Linden, in het verlengde van mijn achtertuin dus.

Tijdens het laatste weekend van september nam ik deel aan de druivenoogst. Het was een fantastische dag. Neem het van me aan, 2009 wordt een erg goed wijnjaar! Zowel de hoeveelheid als het suikergehalte zijn uitstekend.

 

 

Een das is niet zomaar een das

 

Een drietal maanden geleden kondigden Medvedev en Obama een meer intensieve samenwerking aan tussen de States en Rusland. Ze beloofden ook het aantal kernkoppen te beperken.

Aangezien ik er niets van geloof wil ik er niet veel meer over kwijt, wat me wel opviel was de kleur van hun dassen. Beide heren droegen een knalrode das. Toeval denk je? Bijlange niet. Hoge omes als deze heren krijgen deskundig kledingadvies. ‘Welke kleur das voor welke gelegenheid?’ Is hierbij vaak de hamvraag. 

Op deze topontmoeting over defensie en het nucleair wapenarsenaal past een rode das. ’The red tie’ staat immers bekend als ‘the power tie’. Voor wie me niet gelooft, klik hier.

 Er bestaat zelfs een volledige website over de kleur van de das: Tie Color, the meaning behind the silk. 

Voor de lezers die veel dassen dragen, lees en leer!

 

ARABEAT

 1990, Bingo scoort een Vlaamse superhit met ARABEAT. Let vooral op de tekst van dit liedje. Toen kraaide er geen haan naar en speelde zelfs de openbare omroep het liedje plat, onder de noemer ‘aangebrand maar onschuldig’. Dit anno 2009 in de ether smijten zou op zijn minst leiden tot een klacht van het Centrum voor gelijke kansen en racismebestrijding wegens ‘te stereotiep en discriminerend’. Geen enkele radiozender zou ze ook maar 1 seconde ’airplay’ gunnen. Of hoe de wereld grondig veranderd is op 20 jaar tijd. Ons streven naar vooruitgang brengt ons soms in de war. de (f)linkse Nederlandse prof Paul Scheffer verwoordt het in zijn standaardwerk over immigratie en integratie ’Het land van aankomst’  als volgt:

“We leven in een tijd waarin de vooruitgang het alleenrecht heeft, en waarin de ervaring dat iets verloren gaat onmiddellijk wordt weggezet als heimwee naar een verleden, en dan ook nog eens een verleden dat veel te mooi wordt voorgesteld. We zijn heel bedreven geraakt in het herscheppen van de werkelijkheid: verarming noemen we kortweg een verrijking, halftaligheid gaat door het leven als tweetaligheid en benepenheid vraagt om een welwillende bejegening. Maar die buigzame woorden maken de werkelijkheid echt niet soepeler. De botsingen die door de komst van migranten wordt opgeroepen zijn niet langer te ontkennen.”

En verder:

“De migratie die we nu meemaken heeft onze samenlevingen in veel opzichten niet opener gemaakt. Door de traditionele opvattingen die veel migranten meebrengen, zijn oude vragen omtrent de positie van de vrouw ineens weer opgedoken en is de vrijheid van meningsuiting opnieuw omstreden geraakt. Opeen hebben we het weer over godslastering en over geloofsafval. Ook al gaat het soms om opvattingen die we kennen uit onze eigen geschiedenis, dan nog is het geen vooruitgang om de emancipatie van 5O jaar geleden te moeten herhalen.”

Ik deel professor Scheffers’ mening, met die nuance dat het migratie- en integratiedebat niet beperkt mag worden tot het debat over de compatibiliteit van de Islam met de Westerse/Vlaamse samenleving. Als je de pers volgt, is het misschien moeilijk te geloven maar minder dan 1/6de van de jaarlijkse immigratiestroom naar Vlaanderen vertrekt van een overwegend moslimland. Al de rest zijn niet-moslims.

 

 

Steve komt terug!

 Jullie weten het nog niet, ik evenmin, maar toch voorspel ik het: de paus van links Vlaanderen, Steve ‘Stunt’ Stevaert komt publiekelijk terug aan de top van de Sp.a. Voor het einde van het parlementair jaar nog wel. De interne onvrede over Gennez is immers allesbehalve weg. Een paar slechte peilingen en ze hangt. Het is enkel nog wachten op een goed moment voor de ‘dochtermoord’. Gennez is zowat de politieke dochter van Steve en dat ligt voorlopig nog moeilijk maar ach, nood breekt wet.

Ik vind het spijtig voor Caroline Gennez. Ik mag haar wel, een vrouw naar mijn hart. Maar die ‘kaltstellung’ van Frank Vandenbroucke, die is nog lang niet verteerd.

 

Bedankt voor niets

Van: Francken, Theo
Verzonden: donderdag 22 oktober 2009 18:32
Aan: ‘info@eastbelgium.com’
CC: ‘regierung@dgov.be’
Onderwerp: Belangenconflict

 

Geachte,

 

Als inwoners van Vlaams-Brabant vinden wij het echt schandalig dat uw regering zich bemoeit met de splitsing van BHV. Wij die, in al onze naïviteit, dachten dat de Duitstaligen wel zouden weten wat verfransing en sociale verdringing in de praktijk betekenen… Mooi niet dus. Wie zet hier in feite het ‘Belgisch samenlevingsmodel’ onder druk?

 

Wij hebben dan ook zonet onze weekendtrip te Eupen geannuleerd. Het zal dan maar Nederland worden.

 

Bedankt voor niets.

 

 

Familie Francken

Linden

 

Marino, Marino, Marino

 In de Wetstraat is het een ongeschreven regel om zich niet te bemoeien met de interne partijproblemen van andere partijen, maar omdat regels er zijn om gebroken te worden…  ik vind dat Marino Keulen de nieuwe voorzitter van Open VLD moet worden. Hij is een stamboekliberaal, geen ‘zoontje van’, was een uitstekend minister en is Vlaamsgezind. Maar nog belangrijker, hij komt oprecht een eerlijk over, heel erg: ‘What you see, is what you get’. Na Verhofstadt en Somers, is dat een welgekomen opluchting bij de Vlaamse liberalen. En tot slot, Marino Keulen is gewoon een sympathieke en vriendelijke man. Ik ken hem al van toen hij nog maar een pasverkozen Vlaams parlementslid was, en hij is altijd vriendelijk gebleven, geen greintje arrogantie te bespeuren. Een echte Limburger dus.

De andere potentiële kandidaten (Quickie, De Clercq, Daems …) beantwoorden aan geen van deze criteria.  

Dus, Marino, ga ervoor! Grijp uw kans!

 

De eendenpoel Vlaanderen, de visbokaal Antwerpen

 De man van mijn zus is een Deen, met, hoe kan het ook anders, een naam als een klok, Adam Nelsson. Hij werkt voor de Wereldbank, is een overtuigde social-liberal en een echte globetrotter. Ze wonen voor het ogenblik in Dar-Es-Salaam, de hoofdstad van Tanzania. Briljante kerel die Adam. Ik geniet met volle teugen van ons samenzijn en onze discussies. Hij volgt de Deense politiek nog steeds op de voet en heeft het vaak over ‘the duckpool’, de eendenpoel, als hij zich weer eens ergert aan de bekrompenheid van het Deense binnenlandse gekibbel over ditjes en datjes.

Wel, ik moet vaak aan Adam’s eendenpoel terugdenken, vooral de laatste weken. Gesteld dat Vlaanderen ook een eendenpoel is, is Antwerpen niet meer dan een visbokaal.

Bouw die brug en stop met zagen.

 

Regularisatie veroorzaakt wél overrompeling

Het Nieuwsblad

24 september 2009

Regularisatie veroorzaakt overrompeling

|<<

<<

1 van 3

>>

>>|

Regularisatie veroorzaakt overrompelingHulpcentrum heeft de handen vol De nieuwe regularisatieronde zorgt voor een overrompeling bij het Centrum voor Algemeen Welzijnswerk (CAW) in Leuven. Mensen die illegaal in ons land verblijven kunnen er terecht voor hulp. ‘Onze agenda zit al voor een maand vol’ Bert Lambeir, CAW Leuven Leuven Het is dan wel relatief kalm op de gemeentehuizen en OCMW’s waar vluchtelingen hun aanvraag tot regularisatie kunnen indienen. Bij het CAW in Leuven is dat niet het geval. Mensen die een aanvraag willen doen, kunnen hier hulp krijgen bij het samenstellen van hun dossier. Het is er een overrompeling. ‘We doen wat we kunnen, maar onze mensen hebben echt heel veel werk’, zegt Bert Lambeir van het CAW Leuven op ROB-tv. ‘Het CAW is de enige instantie in de regio Oost-Brabant waar mensen terecht kunnen. De agenda van onze medewerkers zitten al vol voor een hele maand en elke dag komen er aanvragen om hulp bij.’ Er werken twee deeltijdse medewerkers aan de dossiers en die hebben de handen meer dan vol. De regularisatieronde is een week geleden, op 15 september, gestart en loopt nog tot 15 december. Intussen krijgt het CAW bijval van het kabinet van Vlaams minister voor Binnenlandse Aangelegenheden Geert Bourgeois (N-VA), dat de situatie aankaart. Eén centrum voor heel onze regio is op dit moment gewoon te weinig. ‘Je kan dat het CAW niet kwalijk nemen’, zegt adjunct-kabinetschef Theo Francken. ‘Het is de fout van CD&V en Open VLD die deze regularisatieperiode door de strot van de Vlamingen hebben geduwd zonder dat we de publieke opinie daar om heeft gevraagd. Dat werd pas in juli beslist en in september was het al zover. Gemeentebesturen en OCMW’s waren er helemaal niet klaar voor. Het Centrum voor Algemeen Welzijnswerk ervaart nu de moeilijkheden daarvan. Er moet misschien op provinciaal vlak gekeken worden hoe dit op te lossen is.’ De stad Leuven kreeg tot vandaag ongeveer tweehonderd mensen over de vloer met de vraag naar informatie. Zeven daarvan dienden al een aanvraag in. Voor meer hulp en informatie verwijst Leuven de mensen door naar het Centrum voor Algemeen Welzijnswerk. De stad beseft dat het CAW het druk heeft en wil helpen. ‘De periode loopt nog maar een week. Het is logisch dat er een piek is in het begin’, stelt schepen van bevolking Dirk Vansina (CD&V). ‘Maar we willen best iets doen. We zitten weldra met het CAW samen om te bekijken hoe we de volgende tweeënhalf maanden kunnen samenwerken.’ © 2009 Corelio

 

Tijd voor een teken, een N-VA-teken

 Supporters of the late former Philippine President Corazon Aquino flash the “fight” sign as the funeral motorcade passes by in Manila August 5, 2009. REUTERS/Romeo Ranoco

 

Wat is jullie teken?’, vroeg Purificacion, één van de Filippijnse vrouwen die ik rondleidde in het Vlaams Parlement met als doel mijn IXde WERK tot een goed einde te brengen.  ‘Wat bedoel je?’ vroeg ik haar. ‘Wel, in de Filippijnen hebben alle politieke partijen een teken, met de hand. Wat is het teken voor de N-VA?’ antwoordde ze in perfect Nederlands. ‘Dat hebben we hier niet.’ repliceerde ik. ‘Spijtig, het werkt nochtans wel.’ zei ze ferm. ‘Je zou er toch eens over moeten nadenken, want er zijn maar weinig mensen die iets van politiek afweten, voor hen helpt dit. Bij ons hebben ze er allemaal één.’ ging ze onverstoorbaar verder. De Filipinas naast haar knikten instemmend. ‘Laat er dan ‘ns enkele zien.’ vroeg ik uitdagend, waarna ik werd ingewijd in de politieke ‘handsigns’ van de Filippijnse politiek. 

Misschien moeten we er toch maar eentje introduceren…

 

groepsfoto