Ik ben Syriër, of toch niet.

Nationaliteitsfraude in de asielprocedure is geen nieuw fenomeen. Op momenten waarbij aan een bepaalde groep of nationaliteit quasi automatisch een beschermingsstatuut wordt toegekend is de verlokking voor anderen groot om een valse nationaliteit of identiteit aan te nemen. We zagen dit bijvoorbeeld ten tijde van de Kosovo crisis, maar ook vandaag met de vluchtelingenstroom uit Syrië. Syrische vluchtelingen worden in alle Europese landen erkend als vluchteling, door de gruwelijke oorlog die in hun thuisland woedt is terugkeer immers geen optie. Het hoeft dan ook niet te verbazen dat personen uit andere landen, waarvoor de erkenningspercentages een stuk lager liggen, van deze situatie misbruik willen maken en zich ook valselijk als Syriër uitgeven. Een nauwgezette screening, controle en identificatie is dan ook onontbeerlijk.

De screeningsprocedures voor asielzoekers in ons land werden op mijn initiatief grondig versterkt en uitgebreid. Iemand die vandaag asiel aanvraagt in Brussel wordt eerst onderworpen aan een voorafgaande veiligheidsscreening, slechts in tweede instantie wordt zijn aanvraag definitief geregistreerd. Deze screening bestaat in de eerste plaats uit een controle van zijn of haar gegevens in de Europese databanken, dit om na te gaan of deze persoon nergens elders in de Europese Unie asiel heeft aangevraagd. Ook de Belgische veiligheids- en inlichtingendiensten worden geconsulteerd om na te gaan of de personen die in ons land asiel aanvragen bij hen gekend zijn.

In vele gevallen leggen asielzoekers geen identiteitsdocumenten voor bij het indienen van hun asielaanvraag, dit omdat zij deze verloren zijn dan wel omdat ze hun documenten doelbewust proberen achterhouden. Echter, ook wanneer zij wel originele documenten bij zich hebben blijft waakzaamheid geboden. In vele landen is het ten gevolge van jarenlange instabiliteit en corruptie immers mogelijk om gefraudeerde documenten te bekomen die amper van echte te onderscheiden zijn.

Het is juist om deze reden dat ook bij de behandeling van de asielaanvraag door het Commissariaat-generaal voor de Vluchtelingen en de Staatlozen uitzonderlijke aandacht gaat naar de identificatie van de asielzoeker. Het nationaliteitsonderzoek is een cruciaal onderdeel van de procedure. Tijdens een diepte interview van meerdere uren wordt via gerichte vragen de nationaliteit gecontroleerd. Dit onderzoek gebeurt door experts die specifiek zijn opgeleid over de situatie in deze landen van herkomst.

Indien er, ondanks deze strenge controles, toch nog iemand door de mazen van het net weet te glippen kan het statuut achteraf steeds worden ingetrokken.

ANG

Met de nodige trots kan ik u meedelen dat afgelopen week de eerste bevragingen van de ANG (Algemene Nationale Gegevensbank = dé centrale politiedatabank) door de Dienst Vreemdelingenzaken (DVZ) hebben plaatsgevonden.

DVZ is hiermee de allereerste niet-politiedienst die toegang krijgt tot de ANG. DVZ vraagt dit al jaren, maar nooit eerder kon er een politiek akkoord bereikt worden. De PS was radicaal tégen. Nu dus wel.

De informaticatoepassing blijkt goed te werken. De eerste bevragingen hebben al zeer interessante resultaten opgeleverd, zoals een vreemdelinge die gekend was in de ANG met meerdere gerechtelijke hits (diefstallen, schriftvervalsingen en bendevorming). Slechts van 1 feit/onderzoek (1x schriftvervalsing) was de Dienst Vreemdelingenzaken op de hoogte. Voor mij is daarmee het nut van de rechtstreekse bevraging van ANG door de DVZ reeds bewezen.

Voorlopig werden slechts 3 DVZ-personeelsleden gemachtigd om bevragingen uit te voeren van de ANG via de applicatie. Ze hebben de verplichte opleiding gevolgd en hebben een veiligheidsmachtiging.

Pas na een evaluatie van de eerste resultaten zal in een tweede fase de toegang worden uitgebreid naar andere gemachtigde DVZ-gebruikers.

Dit land veiliger maken, is een werk van lange adem. Maar onderschat onze vastberadenheid niet.

image

Orban

In zijn edito vergelijkt Bart Eeckhout mijn beleid met dat van Victor Orban. Aanleiding vormt mijn beleidsplan dat ‘te hardvochtig’ zou zijn. Zo spreek ik te veel over terugkeer en kent mijn voorstel om ‘zo snel mogelijk’ terug de Dublinprocedure toe te passen op Griekenland, geen genade in de ogen van deze ‘opiniërend hoofdredacteur’ van De Morgen.

Wat hij er niet bij zegt is dat de Europese Commissie olv christendemocraat Juncker en mét de socialisten aan boord, al maanden zélf aanstuurt op Dublinterugkeer naar Griekenland, zelfs ten laatste deze maand.

ik citeer uit het persbericht van 15 juni jl van de Commissie:

“Ultimately, the objective is to have Greece back in the Dublin system and to resume transfers by the end of December at the latest, in line with the Back to Schengen Roadmap.”

De Griekse opvangsituatie was toen slechter dan nu en toen heb ik De Morgen niet horen protesteren. Waar zaten de linkse opiniejournalisten toen om Juncker, Thyssen, Verhofstadt en Van Brempt te vergelijken met Orban? Waar zit het verschil, want ik zie het niet.

Ook de bewering dat de Europese steun aan Griekenland drastisch wordt teruggeschroefd houdt geen steek. De EU ondersteunt  het Griekse asiel- en opvangbeleid al jaren met vele honderden miljoenen euro. Wist je trouwens dat België het land is dat verhoudingsgewijs zowat het meest asielsteun verleent aan Griekenland, oa op vlak van personeel? We stuurden al tientallen experts om hen te helpen. Momenteel ligt dit stil owv de penibele veiligheidssituatie, maar ik ben in overleg met collega Mouzalas om dat zo snel mogelijk herop te starten. Moest een van onze asielexperts ginds trouwens iets overkomen, dan zou Eeckhout de eerste zijn om mijn ontslag te eisen. Gelet op alle internationale waarschuwingen en zo…

Ach ja, emojournalistiek met beperkte kennis van zaken, zoals zo vaak. Het geloofwaardigheidsprobleem van de klassieke media wordt er niet kleiner door.

Oordeel vooral zelf over mijn beleidsnota.

image

36+

Gisteren landde onze 36ste speciale terugkeervlucht van het jaar terug op Zaventem komende van Kinshasa. 12 illegale Congolezen waaronder enkele zware criminelen afgezet, opdracht volbracht.

Toen ik begon in 2014 werden er nauwelijks georganiseerd, 2j later zitten we aan meer dan 3 per maand. Europa draagt het grootste deel van de kosten.

Volgend jaar elke week eentje? Let’s do it!

image

Zwartmakerij

‘Francken sluit kinderen op.’ moest ik deze week meermaals lezen. Verschillende linkse parlementsleden (oppositie én meerderheid) schoten met scherp en schilderden me af als onmens.

Ik hoef deze zwartmakerij niet te pikken.

Met de bouw van de woonunits voor illegale gezinnen finaliseer ik het initiatief genomen door mijn voorganger Melchior Wathelet in de regering Leterme II, mét PS, mét cdH.
De gunning van de woonunits gebeurde trouwens onder de regering Di Rupo, mét PS, mét cdH, mét SP.a.

Waarom was er toen geen mediahetze?!

Linkse hypocrisie.

Over de grond van de zaak: het is niet omdat je kinderen hebt dat je de wet niet meer moet volgen, niet als je legaal bent, ook niet als je illegaal bent.

 

image

Terugkeer, terugkeer, terugkeer

Woensdag bespreekt de Kamercommissie Binnenlandse Zaken de begroting 2017 voor de luiken Asiel & Migratie en Administratieve Vereenvoudiging.

De voorbije jaren was er telkens veel te doen over het budget voorzien voor terugkeer. Mijn stelling is dat zowel organisatorisch als budgettair de socialisten de terugkeerdiensten kreupel hebben geslagen. Ik schreef er recent een veelgedeeld opiniestuk over.

Kortom, het is cruciaal dat er opnieuw geïnvesteerd wordt in terugkeerbeleid. Meer mensen moeten terug, vrijwillig als het kan, gedwongen als het moet. En vaak moet het gedwongen, zeker bij bajesklanten en ander tuig. Die willen quasi nooit vrijwillig terug, politieaanpak en gevangenisregime in het thuisland indachtig.

Wij houden woord. Het terugkeerbudget stijgt onder onze regering fors en dit in bijzonder moeilijke budgettaire omstandigheden. In 2017 gaan we naar 85 mio euro. Een stijging met 34% tov 2014, en met 20% tov 2016.

image

Met dit extra geld en personeel verhogen we verder de capaciteit in de gesloten centra voor illegalen. Ik erfde immers – met amper 420 plaatsen – het laagste aantal plaatsen in gesloten centra in vele, vele jaren. Momenteel zitten we aan circa 600 plaatsen, maar ook dat moet nog verder omhoog want hoe meer plaatsen, hoe meer uitwijzingen.

Het effect van dit versterkte terugkeerbeleid is onmiskenbaar. Niet alleen breken we alle verwijderingsrecords van criminelen, ook de algemene verwijderingscijfers stijgen fors. 2016 wordt een goed jaar niettegenstaande het feit dat we door de vreselijke terreuraanslagen de luchthaven 6 weken niet konden gebruiken voor repatriëringen. Alles lag stil. Ook de cipiersstakingen waren een stevige tegenvaller.

image

Met een kleine 11.000 verwijderingen voor 2016 kan ik best leven, in 2017 moet het aantal echter verder stijgen. Opnieuw met de hoofdfocus op het immense ‘reservoir’ aan criminele illegalen in onze gevangenissen. De noodzaak hiervan werd afgelopen week nog maar eens pijnlijk aangetoond.

Geen woorden, maar daden

Marokkaanse drugsdealer in Antwerpen met een Spaanse verblijfsvergunning wordt opgepakt. Hij wordt veroordeeld voor een jaar cel. Hij komt vrij. Ik zet hem uit naar Casablanca. Hij reist met Spaanse verblijfsvergunning terug naar Spanje en reist door naar Antwerpen alwaar hij zijn straathandeltje simpelweg herbegint.

Jaaaren een groot probleem, nu wordt er iets aan gedaan. We hebben sinds een jaar een akkoord met Spanje om het Spaans verblijfsrecht van die criminelen in te trekken. Als ik ze dan uitwijs, kunnen ze Europa niet meer binnen.

Resultaten na 1 jaar:

SPANJE:
Volledige dossiers overgemaakt aan Spanje tot nog toe: 124
Intrekking en uitwijzing: 85
Recht op verblijf al vervallen: 18
In afwachting: 21image

Minder dan 5.000 regularisatiedossiers werkvoorraad

In sommige gevallen kunnen mensen zonder verblijfsrecht die hier al heel lang verblijven (meestal periode legaal, daarna periode illegaal verblijf) geregulariseerd worden en dus toch verblijfspapieren krijgen. Dit kan op basis van twee bekende artikelen in de Vreemdelingenwet. Artikel 9 bis, dat is het artikel dat een persoon of een gezin kan inroepen om geregulariseerd te worden om humanitaire redenen (bvb. een zeer langlopende asielaanvraag waarbij de overheid te lang talmde om te antwoorden) of Artikel 9 ter, dat kan ingeroepen worden om medische redenen (bvb. een sans papiers die terminaal ziek is). In een nog niet zo lang verleden stelde ik voor om regularisaties simpelweg af te schaffen. Nu ik zelf aan het stuur zit, geloof ik niet meer in het volledig afschaffen, maar wel in het maximaal beperken van het aantal regularisaties. (In sommige diepmenselijke situaties kan je niet anders dan regulariseren.) Om dit maximaal te kunnen beperken, moet je er eerst voor zorgen dat de nieuwe instroom daalt én dat de dossiers snel behandeld worden. Dit is voor elke migratieverantwoordelijke absolute prioriteit, of zou het toch moeten zijn.

Sinds mijn aantreden heb ik sterk ingezet op beide uitdagingen, en met succes. De instroom van nieuwe regularisatieaanvragen is naar beneden getuimeld van nog 10.000 aanvragen in 2014 naar een geschatte 4.000 dit jaar en het blijft verder dalen. Reden? Sinds 1 maart 2015 moeten ze 215 euro pp betalen voor een aanvraag, daarvoor was alles gratis voor de vreemdeling. Het aantal zal verder dalen want vanaf 1 januari 2017 wordt het zelfs 350 euro pp. There is nothing like a free lunch.

Daarnaast ben ik erg blij om te mogen aankondigen dat we sinds enkele weken en voor het eerst in vele, vele jaren onder de 5.000-grens zitten. Voor het eerst liggen er minder dan 5.000 regularisatiedossiers te wachten op een beslissing van mijn administratie. Voor alle duidelijkheid, begin 2012 bedroeg de werkvoorraad nog 29.000 (!) dossiers. Ik heb de Dienst Vreemdelingenzaken de opdracht gegeven om tegen eind volgend jaar ALLE werkvoorraad weg te werken. Dit zou in mijn vakgebied pas echt historisch zijn. Het zou immers betekenen dat illegalen die een regularisatieaanvragen indienen, onmiddellijk een antwoord krijgen. Aangezien dit in het overgrote deel van de gevallen een negatief antwoord is, zal ook dit een sterk ontradend effect hebben om voor de illegaliteit te kiezen. Illegaliteit zal immers bijna nooit meer beloond worden!

Dit is de ultieme breuk met het verleden want het laxisme van de PS & CdH op dit vlak kende immers geen grenzen. Het was deze ‘laissez faire, laissez passer’-mentaliteit die de zaken zo verziekt heeft op mijn departement en die veel burgers frustreerde en kwaad maakte. Mijn team en ik werken dag en nacht om beetje bij beetje dat gebroken vertrouwen te herstellen.

 

TheoFrancken_AV.jpg